دکتر زهرا سعادتی

درباره دکتر زهرا سعادتی

دکتر زهرا سعادتی متخصص جراحی و لیزر با بیش از 23 سال سابقه جراحی و درمان بیماری های هموروئید (بواسیر)، کیست مویی (سینوس پیلونیدال)، شقاق (فیشر مقعد)، آبسه و انواع فیستول. فارغ التحصیل دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایشان دوره های لیزر را در کشورهای روسیه ، ترکیه و ایران گذرانده است.قابل ذکر است ایشان طی 10 سال گذشته هزاران جراحی موفق با لیزر را انجام داده اند و جز اولین پزشکان متخصص هستند که جراحی با لیزر را در ایران آغاز کردند. تلفن های وقت دهی 02122761600 و 02122766853

دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال

دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال

ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل ﺳﻮﻣﯿﻦ سرطان ﺑﺪخیم ﺷﺎﯾﻊ در ﺟﻬﺎن به شمار می رود. اﻣﺮوزه پژوهشگران، طی آزمایشات و تحقیقات بسیار، دلایل زیادی از ارتباط این سرطان با ﺑﻌﻀﯽ ازﻋﺎدات ﻓﺮدي، ﻧﻈﯿﺮ نوع زﻧﺪﮔﯽ و تغذیه افراد را کشف نموده اند. این سرطان با عنوان سرطان روده بزرگ، سرطان روده بزرگ و مقعد و سرطان کولون نیز شناخته می شود. برای بررسی مهم‌ترین دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال باید ابتدا به توضیح سرطان کولورکتال بپردازیم.

سرطان کولورکتال چیست؟

ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل از مخاط داخلی روده بزرگ ایجاد شده و ممکن است در آخرین بخش روده بزرگ که به آن مقعد (رکتوم) گفته می شود، ایجاد شود. متاسفانه درصد بالایی از تومورهای سرطان کولون از نوع “خاموش” هستند.

این تومورها به آرامی رشد کرده و تا موقعی که به حد کافی گسترش پیدا نکرده و خطرناک نشده اند، از خود علائمی بروز نمی دهند. خوشبختانه اگر این سرطان به موقع تشخیص داده شود، می توان آن را پیشگیری و یا حتی درمان کرد.

دستگاه گوارش شامل: مری؛ معده؛ روده ‌باریک و روده بزرگ می باشد. “کولون” یا همان “روده بزرگ” از انتهای روده باریک شروع شده و تا مقعد ادامه می یابد. هنگامی که سلول‌های بدخیم یا سرطانی در کولون یا روده بزرگ تشکیل شوند، سرطان به وجود می آید.

آناتومی سرطان کلورکتال

بررسی دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال

تمام افراد می توانند به ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل مبتلا شوند، اما این سرطان در بین افراد بالای 50 سال شیوع بیشتری دارد. دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال هنوز به طور دقیق، مشخص نیست؛ اما محققان عوامل و دلایل متعددی را برای احتمال ابتلا به این بیماری در نظر گرفته اند. دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال عبارتند از:

  • سابقه شخصی و یا خانوادگی ابتلا به ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل و یا پولیپ
  • رژیم غذایی کم فیبر و پرچرب و مصرف بالای گوشت

یکی از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال یا سرطان روده بزرگ پیروی از یک رژیم غذایی کم فیبر و دارای چربی و کالری زیاد می باشد.

همچنین، برخی مطالعات حاکی از افزایش خطر ابتلا به ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل در افرادی است که از رژیم های غذایی سرشار از گوشت قرمز و گوشت های فرآوری شده پیروی می کنند. احتمال ابتلا به سرطان کولون یا کولورکتال در افرادی که در رژیم غذایی آنها میوه ها و سبزیجات زیادی وجود دارد، کمتر است.

محققان طی تحقیقات بسیاری به این نتیجه رسیدند که چربی ها و پروتئین ها به خودی خود موجب بروز سرطان کولورکتال نمی شوند؛ بلکه روش تهیه و پخت این مواد غذایی می توانند موادی را که به طور بالقوه سرطان زا و مرتبط با سرطان کولورکتال می باشند را تولید نمایند.

  • شرایط التهابی روده
  • بیماریهای التهابی مزمن روده بزرگ، مانند “کولیت اولسراتیو” و “بیماری کرون”، می توانند خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش دهند.
  • افزایش وزن و چاقی
  • اختلالات ژنتیکی

سابقه خانوادگی

از دیگر دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال دارا بودن نسبت خانوادگی درجه اول با افراد مبتلا به سرطان کولورکتال می باشد. اگر تعداد افراد دارای نسبت فامیلی درجه اول مبتلا به سرطان کولون در خانواده بیش از یک نفر باشد، خطر ابتلا به سرطان کولون افزایش خواهد یافت.

شرایط ارثی مانند پولیپ آدنوماتوز خانوادگی

همانند هر نوع سرطان دیگر، درصد ابتلا به سرطان کولورکتال حداقل تا حدودی، توسط وضعیت ژنتیکی فرد تعیین می شود.

  • سیگار کشیدن
  • فعالیت بدنی کم
  • مصرف الکل
  • ابتلا به دیابت نوع دو

قرار گرفتن در معرض تشعشعات خطرناک

قرار گرفتن در معرض تشعشعات، یکی دیگر از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال است. این تشعشعات خطرناک، صرفا احتمال ابتلا به سرطان در بافتی که تابش بر روی آن انجام گرفته است را افزایش می دهد.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی

یکی از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال قرار گرفتن به مدت طولانی و به دفعات در معرض مواد شیمیایی خاص، از جمله کلر، که معمولا با درصد غلظت پایین برای ضدعفونی آب آشامیدنی استفاده می شود، می باشد . همچنین، قرار گرفتن در معرض “آزبست” به علت ایجاد پولیپ در روده بزرگ نیز بسیار مضر است.

برخی از انواع عمل های جراحی

بررسی ها نشان داده یکی دیگر از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال انجام برخی از عمل های جراحی از جمله عمل پیوند حالب به کولون سیگموئید (که برای درمان سرطان مثانه انجام می شود.) و عمل برداشتن کیسه صفرا می‌باشد که می توانند منجر به افزایش احتمال خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ شود.

بیماری های دیگر

ابتلا به بیماری های مختلف از جمله بیماری های التهابی روده بزرگ مانند کولیت اولسراتیو و یا بیماری کرون و سرطان پانکراس، سینه، تخمدان یا رحم، از مهم‌ترین دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال می باشد.

چطور از شیاف بیزاکودیل استفاده کنیم

چطور از شیاف بیزاکودیل استفاده کنم

استفاده از شیاف بیزاکودیل برای تسکین یبوست، خالی کردن وآماده سازی روده برای جراحی یا معاینه روده یا مقعد است.

هنگام استفاده از شیاف بیزاکودیل آن را دور از دسترس اطفال نگه دارید. دمای اتاق زیر 25 درجه سانتیگراد مناسب نگهداری این دارو است. همچنین مانند سایر مواد دارویی پس از تاریخ انقضا قابل مصرف نمی باشد.

عوارض جانبی که بعد استفاده از شیاف بیزاکودیل در فرد مشاهده می شود معمولا نیازی به مراقبت پزشکی ندارد. اما در صورت آزار دهنده بودن به درمانگاه یا متخصص جراحی خود مراجعه نمایید. این شیاف معمولا قبل از عمل جراحی هموروئید، شقاق و فیستول و آبسه مقعدی تجویز می شود تا بیمار حین عمل و یا تا یک روز بعد از عمل نیاز به اجابت مزاج نداشته باشد.

استفاده از شیاف بیزاکودیل

اهمیت استفاده از شیاف بیزاکودیل طبق دستور پزشک

میزان استفاده از شیاف بیزاکودیل نباید بیشتر از دستور پزشک یا متخصص جراحی معالج شما باشد. استفاده طولانی مدت باعث می شود بدن برای حرکت منظم روده وابسته به ملین بوده و به روده آسیب رسانده و باعث سوء تغذیه شود. همچنین از نظر تعادل میزان آب و نمک در بدن مشکل ایجاد کند.

اگر شیاف نرم به نظر می رسد، آن را یک یا دو دقیقه درون بسته بندی فویل نگه دارید. اگر ظرف 12 ساعت بعد از استفاده حرکتی در روده ندارید یا خونریزی روده را تجربه کردید، با پزشک یا متخصص جراحی خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه هایی از یک وضعیت جدی تر باشد.

نحوه استفاده از شیاف بیزاکودیل

استفاده از شیاف بیزاکودیل فقط از طریق مقعد می باشد. دست ها را قبل و بعد از استفاده بشویید. برای استفاده از شیاف بیزاکودیل از مراحل زیر پیروی کنید:

  1. بسته بندی فویل را جدا کنید.
  2. نوک شیاف را ابتدا با آب شیر سرد مرطوب کنید تا استفاده از آن آسان شود.
  3. به پهلو دراز کشیده و زانوی خود را به سمت سینه خود جمع کنید.
  4. با استفاده از انگشت خود، شیاف را ابتدا به سمت راست روده فشار دهید.
  5. به مدت 15 تا 20 دقیقه صبر نمایید.

اگر احساس می کنید که ممکن است شیاف به یکباره بیرون بیاید، به اندازه کافی زیاد وارد نشده است و باید بالاتر فشار داده شود. استفاده از شیاف بیزاکودیل را بیشتر از آنچه توسط پزشک یا متخصص جراحی انجام تجویز می شود استفاده نکنید. در مورد نحوه استفاده از این دارو برای کودکان با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

استفاده از شیاف بیزاکودیل برای کودکان

سوالات متداول درباره استفاده از شیاف بیزاکودیل

در صورت فراموشی یک نوبت استفاده از شیاف بیزاکودیل چه باید کرد؟

اگر طبق برنامه منظم دارو را مصرف می کنید وقتی یک نوبت را فراموش کردید همان لحظه که یادتان افتاده استفاده کنید. اما اگر در زمان مصرف نوبت بعدی یادتان افتاد همان نوبت را مصرف کنید دیگر نیازی به استفاده نوبت قبلی نیست. شیاف را دو برابر مصرف نکنید.

قبل از استفاده از شیاف بیزاکودیل به چه مواردی باید دقت شود؟

اگر قصد بارداری دارید در مورد عوارض و فواید استفاده از شیاف بیزاکودیل از پزشک خود مشورت بگیرید. فقط یک هفته از شیاف بیزاکودیل استفاده نمایید. تنها در صورتی که زیر نظر پزشک متخصص باشید می توانید بیشتر از یک هفته از این شیاف مصرف کنید.

نحوه استفاده از شیاف بیزاکودیل در کودکان و افراد بالغ به چه صورت است؟

در صورت تجویز پزشک، برای کودکانی که زیر دو سال سن دارند نصف شیاف 5 میلی گرمی و برای کودکانی که در بازه سنی 2 تا 11 سال هستند، مصرف 1 تا 2 شیاف 5 میلی گرمی توصیه می شود. میزان مصرف روزانه افراد بالغ باید یک شیاف 10 میلی گرمی باشد.

آیا استفاده از شیاف بیزاکودیل دارای علائم و عوارض جانبی است؟

از علائم احتمالی این دارو می توان به نفخ، تغییر رنگ ادرار، خارش، سوزش یا تورم مقعد، گرفتگی شکم اشاره کرد. اگر بعد با علائمی مانند اسهال، ضعف عضلانی، حالت تهوع ، استفراغ، کاهش وزن غیرمعمول روبرو شدید باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

مصرف چه چیزی ممکن است با  استفاده از شیاف بیزاکودیل تداخل داشته باشد؟

لیستی از تمام داروها، گیاهان دارویی، داروهای بدون نسخه یا مکمل های غذایی مورد استفاده خود را به ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود بدهید. همچنین اگر سیگار می کشید، الکل می نوشید یا از داروهای غیرقانونی استفاده می کنید، به آنها بگویید. بعضی داروها ممکن است با داروی شما تداخل داشته باشند.

درمان شقاق با بوتاکس

دانستنی های درمان شقاق با بوتاکس

استفاده از سم بوتولونیوم تا حد زیادی می تواند به تسکین بیماری شقاق کمک کند. در درمان شقاق با بوتاکس، مقداری از سم بوتولونیوم به این ناحیه تزریق می شود. تزریق این سم موجب می شود 3 الی 6 ماه این ناحیه کاملا فلج شود. در نهایت موجب از بین رفتن اسپاسم عضلانی شده و درد را در بیمار از بین می برد. اما این روش درمان قطعی شقاق محسوب نمی شود و در صورت عدم درمان زخم شقاق اسپاسم عضله مقعد دوباره باز می گردد.

علاوه بر روش درمان شقاق با بوتاکس می تواند شکاف ایجاد شده از شقاق را نیز از بین ببرد. میزان تاثیرگذاری این سم در درمان بوتاکس می تواند به دلایل بروز این بیماری وابسته باشد. بدین معنا که اگر بیماری شقاق در اثر بیماری های زمینه ای بروز می کند، نمی توان از طریق بوتاکس آن را درمان نمود.

مزایای درمان شقاق با بوتاکس

از مزایای درمان شقاق با بوتاکس می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • درمان شقاق با بوتاکس به صورت سرپایی انجام می شود و نیازی به بستری شدن ندارد.
  • درمان شقاق با بوتاکس هیچ گونه درد و خونریزی به همراه ندارد و در تسکین درد نیز تاثیرگذار است.
  • هیچ گونه دوران نقاهتی به همراه ندارد.
  • طول دوره درمان کمتر از یک شبانه روز است.
  • روش درمان شقاق با بوتاکس هیچ گونه مشکلی در اجابت مزاج ایجاد نمی کند.

بوتاکس شقاق چگونه است

البته بر اساس آماری که ارائه شده است این روش درمانی تا 40 درصد ماندگاری دارد. پس در صورتی که این بیماری مجددا بازگردد می توان مجددا درمان شقاق با بوتاکس را انجام داد. علاوه بر این می توان گفت که روش درمان شقاق با بوتاکس یک روش نوین نیست و بیمار از این طریق به تنهایی به راه درمان قطعی شقاق دست نمی یابد. به همین علت است که درمان شقاق با بوتاکس می تواند به عنوان مکمل درمان شقاق یا جهت تسکین موقت استفاده شود. بهترین روش درمان شقاق اگر به روش های دارو درمانی پاسخ ندهد استفاده از لیزر شقاق است.

مراقبت های بعد از درمان شقاق با بوتاکس

بعد از اینکه افراد برای درمان شقاق با بوتاکس اقدام می کنند باید یک سری مراقبت های ویژه را انجام دهند تا درمان موثر باشد. ازجمله مراقبت هایی که باید انجام داد شامل:

  • استفاده از غذاهای پر فیبر در رژیم غذایی مانند سالاد
  • برای تاثیرگذاری بهتر بوتاکس بهتر است به صورت مرتب عضلات پشت را منقبض و منبسط کنید.
  • از دستکاری کردن یا مالیدن ناحیه تزریق جدا خودداری نمایید.
  • در حدود 6 ساعت قبل از تزریق از هر گونه خوردن و آشامیدن جلوگیری نمایید.
  • فعالیت های ورزشی بسیار سبک و یوگا از یبوست تا حد بسیار زیادی جلوگیری می کند.
  • استفاده از ملین می تواند در صورت تداوم یبوست بسیار تاثیرگذار باشد.
  • بعد از تزریق بوتاکس الکل مصرف نکنید.
  • از انجام فعالیت های سنگین به صورت جدی پرهیز کنید.
  • از لایه برداری از جمله میکرودرم و دیگر لایه بردارهای شیمیایی نباید استفاده نمود.
  • در صورتی که بعد از تزریق بوتاکس دچار عوارض جانبی شدید، باید به متخصص جراحی عمومی مراجعه کنید.

یکی از مواردی که می توان به عنوان مراقبت بعد از تزریق بوتاکس برای درمان شقاق در نظر گرفت، استحمام است که بسیاری از بیماران این مورد را پشت گوش می اندازند. به طور قطع حمام کردن هیچ گونه مشکلی برای بیمار به همراه ندارد اما نکته ای که باید در نظر گرفت نباید از آب داغ استفاده نمود. بالا بودن دمای آب موجب می شود که ماده تزریق بوتاکس تغییر حالت دهد و نتیجه مطلوبی از تزریق ایجاد نشود. پس بهتر است از حمام کردن با آب بسیار داغ خودداری کنید.

عوارض جانبی درمان شقاق با بوتاکس

مهم ترین عوارض جانبی درمان شقاق با بوتاکس همان عدم ماندگاری آن است. بیمار بعد از تزریق بوتاکس در حدود 3 الی 6 ماه بعد مجددا باید تزریق را انجام دهد. پس هر گز نمی توان درمان شقاق با بوتاکس را به عنوان یک روش دائمی بیان نمود. درمان قطعی شقاق لیزردرمانی است که برای همیشه بیمار از این عارضه رها می شود. تنها عوارضی که استفاده از بوتاکس برای درمان شقاق می تواند ایجاد کند، قرمزی پوست، یک نوع احساس سنگینی، التهاب و قرمزی پوست است که معمولا بعد از چند ساعت از بین می رود. از دیگر عوارض جانبی درمان شقاق با بوتاکس می توان به بی اختیاری در دفع مدفوع و گاز روده، عفونت، درد شود.

البته درمان شقاق با بوتاکس در مواردی که فرد دچار بیماری تنگی مقعدی است موثر نمی باشد زیرا تزریق مکرر بوتاکس می تواند با عوارض جانبی همراه باشد. البته نکته ای که باید مد نظر قرار داد این است که در هر مکانی نباید از بوتاکس برای درمان شقاق استفاده کرد. حتما قبل از درمان شقاق با بوتاکس در مورد پزشک و مکانی که در آن قرار است بوتاکس انجام شود تحقیق نمایید.

سوالات متداول درمان شقاق با بوتاکس

1-درمان شقاق با بوتاکس بهتر است یا با جراحی؟

نمی توان گفت که برای درمان شقاق دقیقا کدام راه بهترین روش است. زیرا بسته به شرایط بیمار بهترین روش درمان متفاوت خواهد بود و این مورد را یک متخصص جراحی عمومی با تجربه تشخیص می دهد.

2-چه کسانی کاندیدای مناسب درمان شقاق با بوتاکس می باشند؟

افرادی که به دلیل زخم شقاق در هنگام دفع دچار اسپاسم و تنگی مقعد می شود و شرایط عمل جراحی شقاق را نیز ندارند می توانند از این روش کمک بگیرند. اما مهم است که تا از بین رفتن اثر بوتاکس زخم شقاق ترمیم شود تا عود نکند.

3-نقش درمان شقاق با بوتاکس چیست؟

در واقع تزریق بوتاکس به منظور فلج موقت عضله مقعد مورد استفاده قرار می گیرد. زمانی که عضله مقعد فلج می شود دیگر بیمار هنگام عمل دفع احساس تنگی مقعد و اسپاسم نمی کند. تا زمانی که اثر بوتاکس از بین نرفته است بیمار باید نسبت به درمان زخم شقاق نیز اقدام کند.

4-درمان شقاق با بوتاکس را نزد چه متخصصی انجام دهیم؟

ابتدا به یک متخصص جراحی عمومی که ترجیحا متخصص جراحی و لیزر باشد مراجعه کنید. در صورتی که این متخصص تشخیص دهد می توانید از این روش برای درمان شقاق استفاده کنید.

درباره تنگی مقعدی

دانستنی های تنگی مقعدی

تنگی مقعدی ممکن است وراثتی باشد و یا اکتسابی. تنگی های مقعد ناشی از عوامل اکتسابی ممکن است بر اثر عمل جراحی شقاق و هموروئید و فیستول و آبسه مقعدی بروز کند. تنگی مقعدی از بیماری های چندان شایع نیست اما مشکلات و عوارض ناشی از آن، زندگی فرد را بشدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. علل به وجودآورنده‌ آن را می‌توان در دو گروه اکتسابی و مادرزادی تقسیم بندی کرد. در بین علل اکتسابی، جراحی مقعد به علت هموروئید (بواسیر)، عامل 10-5 درصد بروز تنگی مقعدی است. اگر عمل جراحی هموروئید و شقاق با لیزر پرتوان انجام شود احتمال بروز این عارضه به صفر نزدیک می شود.

از علل دیگر بروز تنگی مقعدی می‌توان به مشکلات التهابی و بدخیمی‌ ها اشاره کرد. التهاب ناشی از عفونت‌های طولانی مدت که می‌تواند به علت اسهال مداوم و استفاده مکرر از ملین ها باشد، با درگیری عروق ناحیه‌ی مقعد و واکنش این عروق در اطراف مجرا، منجر به ایجاد مانع و تنگی در این ناحیه‌ گوارشی می‌شوند. مصرف ارگوتامین ها برای درمان میگرن نیز یکی دیگر از علل بروز این بیماری به حساب می‌آیند.

عمل جراحی تنگی مقعدی

از طرفی بواسیر یا هموروئید نیز با درگیری ناحیه مقعد، باعث ناراحتی در فرد می‌شود. بواسیر یک مشکل بسیار شایعی است که افراد بسیاری را درگیر می‌کند. بیشتر بیماران با روش ‌های حمایتی درمان می ‌شوند. در صورت عدم بهبودی، مداخلات گسترده تر از جمله جراحی در نظر گرفته می‌شود. از آنجا که جراحی از علل شایع تنگی مقعد است، لذا روش‌های پیشگیری و رعایت جانب احتیاط در عمل ‌های جراحی در این ناحیه، بسیار حائز اهمیت هستند. بهتر است جراحی به‌عنوان خط آخر درمان بواسیر در نظر گرفته شود.

صدمه به کانال مقعد، ممکن است آسیب و تنگی مقعدی را در پی داشته باشد. پارگی‌های درجه‌ی بالا در زایمان طبیعی(درجه4)، فیشر یا شقاق مقعد، وارد کردن اجسام خارجی، پرتودرمانی زخم و سوختگی از عوامل مرتبط با تنگی مقعدی بشمار می‌آیند. در مواردی که دفع با خونریزی همراه است، با توجه به وضعیت بیمار، بایستی از نظر بدخیمی توسط متخصص جراحی عمومی و لیزر بررسی شود.

تنگی مقعدی چه علائمی دارد؟

بیماران معمولا از حرکات دردناک روده، خونریزی در هنگام دفع و باریک شدن مواد دفعی شکایت دارند. ترس از درد ناشی از مدفوع، فرد را به استفاده از ملین‌ ها سوق می ‌دهد. جهت تایید تشخیص، معاینه ‌ بالینی توسط جراح و یا با تجویز عکس و ام آر آی انجام می‌شود. اگر بیمار در ناحیه مقعد زخم و درد داشته باشد معاینه انگشتی انجام نمی شود و عکس و ام آر آی تجویز خواهد شد.

درمان تنگی مقعدی چیست؟

تنگی مقعدی بر اساس معاینه با انگشت، به سه دسته خفیف، متوسط و شدید تقسیم می‌شود. درمان آن با توجه به شدت بیماری و وضعیت بیمار با استفاده از دیلاتاسیون‌ ها (گشادکننده) تا جراحی متفاوت است. بطور کلی درمان براساس شرایط هر بیمار، علت و شدت بیماری بصورت دارویی و جراحی انجام می ‌شود. استفاده از نرم‌کننده‌ های مدفوع و مصرف فیبر برای موارد خفیف است. دیلاتاسیون (بازکننده) مکانیکی و شیمیایی نیز بکار می‌رود. مراقبت‌های پس از عمل به منظور جلوگیری از عفونت و آبسه مقعدی نیز به اندازه‌ خود عمل جراحی تنگی مقعد مهم می‌باشد.

در مواقعی که تنگی مقعدی بر اثر شقاق بروز کرده باشد جراحی اسفنکتروتومی توصیه می شود. همچنین تنگی مقعد ناشی از هموروئید یا بواسیر را با لیزر پرتوان و به روش هموروئیدکتومی درمان می کنیم.

توصیه می شود کلیه جراحی های ناحیه مقعدی را با لیزر پرتوان انجام دهید تا عارضه تنگی مقعد بعد از جراحی به صفر نزدیک شود.

تنگی مقدی در نوزادان

تنگی مقعدی در نوزادان

تنگیکانال مقعدی می‌تواند بصورت یک مشکل وراثتی نه چندان پیچیده، به علت تشکیل ناقص غشای مقعدی و تشکیل یک حلقه‌ فیبری ضخیم ایجاد شود. تشخیص تنگی ‌های ناحیه مقعدی در نوزادان آسان نیست. زیرا این مشکل یا علائمی ندارد یا علائم اختصاصی خاصی ندارد.

همچنین، تنگی مقعدی کودکان می‌تواند یکی از علائم مقعد بسته، ناهنجاری شایع دوران نوزادی، باشد. معاینه‌ اولیه در نوزاد می‌تواند به تشخیص و درمان زودهنگام و کاهش عوارض ناشی از این آنومالی، کمک کند. تشخیص دیرهنگام تنگی مقعدی نوزادان منجر به اتساع روده، از بین رفتن حساسیت و حرکات روده شود. در این زمان، نیاز به انجام مداخلات جراحی وجود دارد. همچنین، با افزایش سن و تاخیر در تشخیص، درمان این مشکل نیاز به مداخلات بیشتری داشته و احتمال انجام جراحی در سنین بالا افزایش می‌یابد.

از طرفی، تنگی کانال مقعدی می‌تواند از عوارض دیررس جراحی مقعدی بسته مانند بیماری هیرشپرونگ (ضعف سیستم عصبی در قسمت روده) باشد. این مشکل گوارشی می‌تواند عامل ایجاد کولیک در نوزادان باشد. طبق مطالعه‌ ای که در ایران انجام شده است، تنگی کانال مقعدی در نوزادان با مشکل کولیک شیوع بیشتری داشته است. تاخیر در تشخیص و درمان این مشکل، مشکلاتی از قبیل یبوست مزمن، دفع خون، کم‌خونی و عفونت‌های ادراری را بدنبال خواهد داشت.

سوالات متداول تنگی مقعد

تنگی و اسپاسم مقعدی چیست و چگونه به‌وجود می‌آید؟

گاهی بیمار بر اثر بروز بیماری هایی مثل هموروئید و شقاق دچار تنگی مقعد و اسپاسم مقعدی می شود. این گروه از بیماران در هنگام عمل دفع دچار گرفتگی و اسپاسم مقعدی می شوند و اجابت مزاج طبیعی برای آنها بسیار مشکل می شود.

چرا شقاق منجر به تنگی و اسپاسم مقعدی می شود؟

زمانی که بیمار دچار شقاق مقعد می شود زخمی که در این ناحیه ایجاد می شود در هنگام عمل دفع با مدفوع برخورد می کند. به دلیل زخم و حساسیتی که در ناحیه زخم مقعدی وجود دارد اسفنکتر مقعد واکنش نشان داده و منقبض می شود. به همین دلیل درست در زمان عمل دفع مقعد دچار تنگی و اسپاسم می شود.

چه مراقبت‌ هایی باید بعد از عمل جراحی بواسیر جهت پیشگیری از تنگی مقعد انجام شود؟

رعایت نکات بهداشتی و استفاده مناسب از مواد غذایی فیبردار بسیار مهم است. جلوگیری از سفت شدن مدفوع در این بیماران حائز اهمیت است. مصرف زیاد مایعات و پاسخ سریع به دفع از سایر راهکارهای پیشنهادی بشمار می‌روند. همچنین با انجام جراحی با لیزر ظرافت و دقت جراحی بواسیر بالا می رود و عارضه تنگی مقعد کاهش می یابد.

علائم مربوط به مشکلات کانال مقعدی در نوزاد چیست؟

عدم دفع یکی از علائم شایع است اما حتمی نیست. اتساع شکم، کاهش حرکات روده، گریه مداوم نوزاد، تغییر نوع مدفوع( مدفوع نواری) می‌توانند از علائم تنگی مقعدی در نوزادان باشد که نیاز به بررسی بیشتر دارد.

تنگی مقعدی پس از جراحی مربوط به سیستم گوارشی نوزاد طبیعی است؟

گاهی پس از جراحی در بیماری هیرشپرونگ، مقعد کودک چند هفته تا چند ماه تنگ می‌شود. در این هنگام ویزیت جراح معالج، استفاده از دیلاتاسیون و یا در صورت لزوم بستری طولانی‌ مدت در بیمارستان انجام می‌ شود.