انواع بیماری های مقعد اکثرا بر اثر دلایل و منشا مشترکی مثل یبوست رژیم غذایی بد کم آبی و روش زندگی نادرست ایجاد می شوند

دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال

دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال

ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل ﺳﻮﻣﯿﻦ سرطان ﺑﺪخیم ﺷﺎﯾﻊ در ﺟﻬﺎن به شمار می رود. اﻣﺮوزه پژوهشگران، طی آزمایشات و تحقیقات بسیار، دلایل زیادی از ارتباط این سرطان با ﺑﻌﻀﯽ ازﻋﺎدات ﻓﺮدي، ﻧﻈﯿﺮ نوع زﻧﺪﮔﯽ و تغذیه افراد را کشف نموده اند. این سرطان با عنوان سرطان روده بزرگ، سرطان روده بزرگ و مقعد و سرطان کولون نیز شناخته می شود. برای بررسی مهم‌ترین دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال باید ابتدا به توضیح سرطان کولورکتال بپردازیم.

سرطان کولورکتال چیست؟

ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل از مخاط داخلی روده بزرگ ایجاد شده و ممکن است در آخرین بخش روده بزرگ که به آن مقعد (رکتوم) گفته می شود، ایجاد شود. متاسفانه درصد بالایی از تومورهای سرطان کولون از نوع “خاموش” هستند.

این تومورها به آرامی رشد کرده و تا موقعی که به حد کافی گسترش پیدا نکرده و خطرناک نشده اند، از خود علائمی بروز نمی دهند. خوشبختانه اگر این سرطان به موقع تشخیص داده شود، می توان آن را پیشگیری و یا حتی درمان کرد.

دستگاه گوارش شامل: مری؛ معده؛ روده ‌باریک و روده بزرگ می باشد. “کولون” یا همان “روده بزرگ” از انتهای روده باریک شروع شده و تا مقعد ادامه می یابد. هنگامی که سلول‌های بدخیم یا سرطانی در کولون یا روده بزرگ تشکیل شوند، سرطان به وجود می آید.

آناتومی سرطان کلورکتال

بررسی دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال

تمام افراد می توانند به ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل مبتلا شوند، اما این سرطان در بین افراد بالای 50 سال شیوع بیشتری دارد. دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال هنوز به طور دقیق، مشخص نیست؛ اما محققان عوامل و دلایل متعددی را برای احتمال ابتلا به این بیماری در نظر گرفته اند. دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال عبارتند از:

  • سابقه شخصی و یا خانوادگی ابتلا به ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل و یا پولیپ
  • رژیم غذایی کم فیبر و پرچرب و مصرف بالای گوشت

یکی از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال یا سرطان روده بزرگ پیروی از یک رژیم غذایی کم فیبر و دارای چربی و کالری زیاد می باشد.

همچنین، برخی مطالعات حاکی از افزایش خطر ابتلا به ﺳﺮﻃﺎن ﮐﻮﻟﻮرﮐﺘﺎل در افرادی است که از رژیم های غذایی سرشار از گوشت قرمز و گوشت های فرآوری شده پیروی می کنند. احتمال ابتلا به سرطان کولون یا کولورکتال در افرادی که در رژیم غذایی آنها میوه ها و سبزیجات زیادی وجود دارد، کمتر است.

محققان طی تحقیقات بسیاری به این نتیجه رسیدند که چربی ها و پروتئین ها به خودی خود موجب بروز سرطان کولورکتال نمی شوند؛ بلکه روش تهیه و پخت این مواد غذایی می توانند موادی را که به طور بالقوه سرطان زا و مرتبط با سرطان کولورکتال می باشند را تولید نمایند.

  • شرایط التهابی روده
  • بیماریهای التهابی مزمن روده بزرگ، مانند “کولیت اولسراتیو” و “بیماری کرون”، می توانند خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش دهند.
  • افزایش وزن و چاقی
  • اختلالات ژنتیکی

سابقه خانوادگی

از دیگر دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال دارا بودن نسبت خانوادگی درجه اول با افراد مبتلا به سرطان کولورکتال می باشد. اگر تعداد افراد دارای نسبت فامیلی درجه اول مبتلا به سرطان کولون در خانواده بیش از یک نفر باشد، خطر ابتلا به سرطان کولون افزایش خواهد یافت.

شرایط ارثی مانند پولیپ آدنوماتوز خانوادگی

همانند هر نوع سرطان دیگر، درصد ابتلا به سرطان کولورکتال حداقل تا حدودی، توسط وضعیت ژنتیکی فرد تعیین می شود.

  • سیگار کشیدن
  • فعالیت بدنی کم
  • مصرف الکل
  • ابتلا به دیابت نوع دو

قرار گرفتن در معرض تشعشعات خطرناک

قرار گرفتن در معرض تشعشعات، یکی دیگر از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال است. این تشعشعات خطرناک، صرفا احتمال ابتلا به سرطان در بافتی که تابش بر روی آن انجام گرفته است را افزایش می دهد.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی

یکی از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال قرار گرفتن به مدت طولانی و به دفعات در معرض مواد شیمیایی خاص، از جمله کلر، که معمولا با درصد غلظت پایین برای ضدعفونی آب آشامیدنی استفاده می شود، می باشد . همچنین، قرار گرفتن در معرض “آزبست” به علت ایجاد پولیپ در روده بزرگ نیز بسیار مضر است.

برخی از انواع عمل های جراحی

بررسی ها نشان داده یکی دیگر از دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال انجام برخی از عمل های جراحی از جمله عمل پیوند حالب به کولون سیگموئید (که برای درمان سرطان مثانه انجام می شود.) و عمل برداشتن کیسه صفرا می‌باشد که می توانند منجر به افزایش احتمال خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ شود.

بیماری های دیگر

ابتلا به بیماری های مختلف از جمله بیماری های التهابی روده بزرگ مانند کولیت اولسراتیو و یا بیماری کرون و سرطان پانکراس، سینه، تخمدان یا رحم، از مهم‌ترین دلایل ابتلا به سرطان کولورکتال می باشد.

درباره تنگی مقعدی

دانستنی های تنگی مقعدی

تنگی مقعدی ممکن است وراثتی باشد و یا اکتسابی. تنگی های مقعد ناشی از عوامل اکتسابی ممکن است بر اثر عمل جراحی شقاق و هموروئید و فیستول و آبسه مقعدی بروز کند. تنگی مقعدی از بیماری های چندان شایع نیست اما مشکلات و عوارض ناشی از آن، زندگی فرد را بشدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. علل به وجودآورنده‌ آن را می‌توان در دو گروه اکتسابی و مادرزادی تقسیم بندی کرد. در بین علل اکتسابی، جراحی مقعد به علت هموروئید (بواسیر)، عامل 10-5 درصد بروز تنگی مقعدی است. اگر عمل جراحی هموروئید و شقاق با لیزر پرتوان انجام شود احتمال بروز این عارضه به صفر نزدیک می شود.

از علل دیگر بروز تنگی مقعدی می‌توان به مشکلات التهابی و بدخیمی‌ ها اشاره کرد. التهاب ناشی از عفونت‌های طولانی مدت که می‌تواند به علت اسهال مداوم و استفاده مکرر از ملین ها باشد، با درگیری عروق ناحیه‌ی مقعد و واکنش این عروق در اطراف مجرا، منجر به ایجاد مانع و تنگی در این ناحیه‌ گوارشی می‌شوند. مصرف ارگوتامین ها برای درمان میگرن نیز یکی دیگر از علل بروز این بیماری به حساب می‌آیند.

عمل جراحی تنگی مقعدی

از طرفی بواسیر یا هموروئید نیز با درگیری ناحیه مقعد، باعث ناراحتی در فرد می‌شود. بواسیر یک مشکل بسیار شایعی است که افراد بسیاری را درگیر می‌کند. بیشتر بیماران با روش ‌های حمایتی درمان می ‌شوند. در صورت عدم بهبودی، مداخلات گسترده تر از جمله جراحی در نظر گرفته می‌شود. از آنجا که جراحی از علل شایع تنگی مقعد است، لذا روش‌های پیشگیری و رعایت جانب احتیاط در عمل ‌های جراحی در این ناحیه، بسیار حائز اهمیت هستند. بهتر است جراحی به‌عنوان خط آخر درمان بواسیر در نظر گرفته شود.

صدمه به کانال مقعد، ممکن است آسیب و تنگی مقعدی را در پی داشته باشد. پارگی‌های درجه‌ی بالا در زایمان طبیعی(درجه4)، فیشر یا شقاق مقعد، وارد کردن اجسام خارجی، پرتودرمانی زخم و سوختگی از عوامل مرتبط با تنگی مقعدی بشمار می‌آیند. در مواردی که دفع با خونریزی همراه است، با توجه به وضعیت بیمار، بایستی از نظر بدخیمی توسط متخصص جراحی عمومی و لیزر بررسی شود.

تنگی مقعدی چه علائمی دارد؟

بیماران معمولا از حرکات دردناک روده، خونریزی در هنگام دفع و باریک شدن مواد دفعی شکایت دارند. ترس از درد ناشی از مدفوع، فرد را به استفاده از ملین‌ ها سوق می ‌دهد. جهت تایید تشخیص، معاینه ‌ بالینی توسط جراح و یا با تجویز عکس و ام آر آی انجام می‌شود. اگر بیمار در ناحیه مقعد زخم و درد داشته باشد معاینه انگشتی انجام نمی شود و عکس و ام آر آی تجویز خواهد شد.

درمان تنگی مقعدی چیست؟

تنگی مقعدی بر اساس معاینه با انگشت، به سه دسته خفیف، متوسط و شدید تقسیم می‌شود. درمان آن با توجه به شدت بیماری و وضعیت بیمار با استفاده از دیلاتاسیون‌ ها (گشادکننده) تا جراحی متفاوت است. بطور کلی درمان براساس شرایط هر بیمار، علت و شدت بیماری بصورت دارویی و جراحی انجام می ‌شود. استفاده از نرم‌کننده‌ های مدفوع و مصرف فیبر برای موارد خفیف است. دیلاتاسیون (بازکننده) مکانیکی و شیمیایی نیز بکار می‌رود. مراقبت‌های پس از عمل به منظور جلوگیری از عفونت و آبسه مقعدی نیز به اندازه‌ خود عمل جراحی تنگی مقعد مهم می‌باشد.

در مواقعی که تنگی مقعدی بر اثر شقاق بروز کرده باشد جراحی اسفنکتروتومی توصیه می شود. همچنین تنگی مقعد ناشی از هموروئید یا بواسیر را با لیزر پرتوان و به روش هموروئیدکتومی درمان می کنیم.

توصیه می شود کلیه جراحی های ناحیه مقعدی را با لیزر پرتوان انجام دهید تا عارضه تنگی مقعد بعد از جراحی به صفر نزدیک شود.

تنگی مقدی در نوزادان

تنگی مقعدی در نوزادان

تنگیکانال مقعدی می‌تواند بصورت یک مشکل وراثتی نه چندان پیچیده، به علت تشکیل ناقص غشای مقعدی و تشکیل یک حلقه‌ فیبری ضخیم ایجاد شود. تشخیص تنگی ‌های ناحیه مقعدی در نوزادان آسان نیست. زیرا این مشکل یا علائمی ندارد یا علائم اختصاصی خاصی ندارد.

همچنین، تنگی مقعدی کودکان می‌تواند یکی از علائم مقعد بسته، ناهنجاری شایع دوران نوزادی، باشد. معاینه‌ اولیه در نوزاد می‌تواند به تشخیص و درمان زودهنگام و کاهش عوارض ناشی از این آنومالی، کمک کند. تشخیص دیرهنگام تنگی مقعدی نوزادان منجر به اتساع روده، از بین رفتن حساسیت و حرکات روده شود. در این زمان، نیاز به انجام مداخلات جراحی وجود دارد. همچنین، با افزایش سن و تاخیر در تشخیص، درمان این مشکل نیاز به مداخلات بیشتری داشته و احتمال انجام جراحی در سنین بالا افزایش می‌یابد.

از طرفی، تنگی کانال مقعدی می‌تواند از عوارض دیررس جراحی مقعدی بسته مانند بیماری هیرشپرونگ (ضعف سیستم عصبی در قسمت روده) باشد. این مشکل گوارشی می‌تواند عامل ایجاد کولیک در نوزادان باشد. طبق مطالعه‌ ای که در ایران انجام شده است، تنگی کانال مقعدی در نوزادان با مشکل کولیک شیوع بیشتری داشته است. تاخیر در تشخیص و درمان این مشکل، مشکلاتی از قبیل یبوست مزمن، دفع خون، کم‌خونی و عفونت‌های ادراری را بدنبال خواهد داشت.

سوالات متداول تنگی مقعد

تنگی و اسپاسم مقعدی چیست و چگونه به‌وجود می‌آید؟

گاهی بیمار بر اثر بروز بیماری هایی مثل هموروئید و شقاق دچار تنگی مقعد و اسپاسم مقعدی می شود. این گروه از بیماران در هنگام عمل دفع دچار گرفتگی و اسپاسم مقعدی می شوند و اجابت مزاج طبیعی برای آنها بسیار مشکل می شود.

چرا شقاق منجر به تنگی و اسپاسم مقعدی می شود؟

زمانی که بیمار دچار شقاق مقعد می شود زخمی که در این ناحیه ایجاد می شود در هنگام عمل دفع با مدفوع برخورد می کند. به دلیل زخم و حساسیتی که در ناحیه زخم مقعدی وجود دارد اسفنکتر مقعد واکنش نشان داده و منقبض می شود. به همین دلیل درست در زمان عمل دفع مقعد دچار تنگی و اسپاسم می شود.

چه مراقبت‌ هایی باید بعد از عمل جراحی بواسیر جهت پیشگیری از تنگی مقعد انجام شود؟

رعایت نکات بهداشتی و استفاده مناسب از مواد غذایی فیبردار بسیار مهم است. جلوگیری از سفت شدن مدفوع در این بیماران حائز اهمیت است. مصرف زیاد مایعات و پاسخ سریع به دفع از سایر راهکارهای پیشنهادی بشمار می‌روند. همچنین با انجام جراحی با لیزر ظرافت و دقت جراحی بواسیر بالا می رود و عارضه تنگی مقعد کاهش می یابد.

علائم مربوط به مشکلات کانال مقعدی در نوزاد چیست؟

عدم دفع یکی از علائم شایع است اما حتمی نیست. اتساع شکم، کاهش حرکات روده، گریه مداوم نوزاد، تغییر نوع مدفوع( مدفوع نواری) می‌توانند از علائم تنگی مقعدی در نوزادان باشد که نیاز به بررسی بیشتر دارد.

تنگی مقعدی پس از جراحی مربوط به سیستم گوارشی نوزاد طبیعی است؟

گاهی پس از جراحی در بیماری هیرشپرونگ، مقعد کودک چند هفته تا چند ماه تنگ می‌شود. در این هنگام ویزیت جراح معالج، استفاده از دیلاتاسیون و یا در صورت لزوم بستری طولانی‌ مدت در بیمارستان انجام می‌ شود.

گوشت اضافه مقعدی

گوشت اضافه مقعدی

اگر مبتلا به هموروئید یا بواسیر هستید حتماً باید اطلاعاتی در مورد اینکه گوشت اضافه مقعدی چیست داشته باشید. گوشت اضافه مقعدی به رشد غیر سرطانی پوست اطراف مقعد گفته می شود. گوشت اضافه مقعدی معمولا به دنبال یک بیماری مقعدی درمان نشده مثل هموروئید و شقاق و به خصوص هموروئید ترومبوزه تخلیه نشده بروز می کند.

اندازه تکه های گوشتی اضافی که در اطراف مقعد یا روده بزرگ تشکیل می شوند معمولاً کوچک و کمتر از چند میلیمتر هستند و رنگ گوشت اضافه مقعدی ممکن است به همان رنگ پوست کمی تیره تر باشد. این بیماری معمولاً مشکل خاصی ایجاد نمی کند. البته معمولاً علامت بیماری ترومبوز یا هموروئید و یا سایر بیماری‌ها می باشد و به تنهایی نمی تواند بروز کند.
گوشت اضافه مقعدی بر زیبایی بافت اطراف مقعد تاثیر نامطلوب می‌گذارند و حالت ناخوشایندی را به وجود می‌آورند که باعث ایجاد حساسیت و خارش هم می شود. شما خودتان اقدام به برداشتن یا حذف گوشت اضافه مقعدی نکنید. برداشتن آنها باید توسط متخصص جراحی و لیزر و یا یک متخصص جراحی عمومی انجام شود. ولی واقعا گوشت اضافه مقعد چیست و چگونه اطراف مقعد ایجاد می شود و چطور می توانیم آنها را از بین ببریم.

روش خانگی برای از بین بردن گوشت اضافه مقعدی چیست؟

شاید مشتاق باشید بدانید که روش خانگی برای از بین بردن گوشت اضافه مقعدی چیست اما خوب است بدانید که گوشت اضافه مقعدی یک رشد غیر سرطانی است و تلاش برای از بین بردن آنها در خانه می تواند باعث درد و عوارض دیگری شود و روش های خانگی برای حذف یا درمان آنها در این ناحیه حساس وجود ندارد و اثبات نشده است.
درمان و جداسازی آنها باید حتما توسط یک متخصص جراحی انجام شود زیرا به دلیل نزدیکی به محل مقعد باکتری های موجود در مدفوع می تواند باعث صدمه و عفونت جدی به مقعد شود. بعضی وقت ها گوشت اضافی مقعدی ممکن است بیش از حد و به طور غیر عادی رشد کنند و حالت سرطانی به خود بگیرد که در این موارد غیر معمول باید حتماً با متخصص جراحی مشورت کنید.

علل بروز گوشت اضافه مقعدی چیست ؟

گوشت اضافه مقعدی ممکن است تقریباً در هر نقطه از پوست اطراف مقعد ظاهر شود. برخی از افراد ممکن است از نظر ژنتیکی نسبت به ایجاد آنها مستعدتر باشند. گوشت اطراف مقعد معمولاً از بافت های اطراف آن شل تر و نرم تر است. زیرا پوست در این ناحیه باید در حین حرکت روده بزرگ، باز و متسع شود تا مدفوع بتواند به راحتی خارج شود.

اگر رگ های خونی اطراف مقعد دچار تورم و التهاب شوند،گوشت اضافه مقعدی ایجاد می شود زیرا بعد از کاهش تورم مقداری از گوشت اضافی مقعدی به همان حالت متورم و متسع باقی خواهند ماند.

عواملی که باعث متورم شدن رگهای مقعد می شوند شامل موارد زیر می باشد:

  • بواسیر
  • یبوست
  • اسهال
  • بلند کردن اجسام سنگین
  • ورزش سنگین
  • بارداری
  • لخته شدن خون

علت های اصلی ایجاد گوشت اضافه مقعدی چیست؟

آگاهی در مورد اینکه علت اصلی بروز گوشت اضافه مقعدی چیست به پیشگیری از ایجاد آن کمک می کند. سه علت اصلی باعث تشکیل گوشت اضافی در این ناحیه می شود که شامل:

اصطکاک یا سوزش: گوشت اضافه مقعدی بیشتر در چین های این ناحیه ایجاد می شوند و ممکن است به دلیل اصطکاک ناشی از ورزش، نشستن طولانی مدت یا لباس های تنگ ایجاد شوند و رشد بیشتری پیدا کنند.

اسهال یا مدفوع شل به طور مکرر باعث تحریک پوست اطراف مقعد می شود، زیرا مدفوع اسیدی است و اگر این ناحیه با کاغذ توالت خشن پاک شود بروز گوشت اضافه مقعدی را باعث می شوند.

یبوست: پوست باید کشیده شود تا بتواند مدفوع بزرگ یا سخت را در خود جای دهد. در این مواقع یک کرنش ساده می تواند به ناحیه مقعد فشار وارد کند و منجر به پارگی مویرگ های خونی در مقعد شود. اگر پوست مقعد بعد از این اتفاق به حالت اولیه خود باز نگردد گوشت اضافه مقعدی ایجاد خواهد شد.

بواسیر: هموروئید یا بواسیر یکی از بیماری‌های بسیار شایع می باشد و تقریبا از هر ۲۰ نفر یک نفر به آن مبتلا خواهد شد. این بیماری یکی از دلایل اصلی ایجاد گوشت اضافه مقعدی می باشد. در بیماری هموروئید رگهای اطراف این ناحیه متورم و ملتهب می شوند. بعد از اینکه بواسیر یا هموروئید درمان شد و بهبود پیدا کرد رگ ها به حالت اولیه خود باز خواهند گشت و کوچک می شوند اما بعضی از مناطق مقعد ممکن است به حالت کشیده باقی بمانند و گوشت اضافه مقعدی را تشکیل دهند.

بیماری کرون: یکی از بیماری های التهابی روده می‌باشد که باعث بروز اسهال و یبوست مکرر خواهد شد. یک مطالعه که در سال ۲۰۰۸ انجام شده نشان داده که افراد مبتلا به بیماری کرون به احتمال زیاد دچار گوشت اضافه مقعدی خواهند شد.

 روش تشخیص گوشت اضافه مقعدی چیست؟

در پاسخ به این سوال که روش تشخیص گوشت اضافه مقعدی چیست باید گفت که اگر گوشت اضافه مقعدی به راحتی قابل مشاهده باشد با یک معاینه فیزیکی ساده توسط پزشک قابل تشخیص است. در غیر این صورت نیاز به انجام معاینات دقیق تر از طریق تصویربرداری پزشکی و یا معاینه با انگشت توسط پزشک می باشد.

اگر گوشت اضافه مقعدی رشد زیادی کرده باشد ممکن است تصویربرداری دیجیتال از داخل روده بزرگ انجام شود زمانی که پزشک نیاز به معاینه های دقیق و عمیق تر داشته باشد از روش سیگموئیدوسکوپی استفاده می‌کند. سیگموئیدوسکوپی همیشه برای تشخیص گوشت اضافه مقعدی لازم نیست. پزشک این عمل را فقط هنگامی انجام می دهد که احتمال می دهد فرد مبتلا به پولیپ روده بزرگ نیز شده باشد.

درمان گوشت اضافه مقعدی چیست؟

مهم است که بدانیم روش درمان گوشت اضافه مقعدی چیست اما همیشه هم برداشتن یا درمان گوشت اضافه مقعدی ضروری نیست. بعضی از این گوشت های اضافی اگر خیلی کوچک باشند بدون انجام برش قابل برداشتن هستند. پزشک با استفاده از لیزر پرتوان می تواند بدون خونریزی و اسکار این گوشت های اضافه را بردارد.

همچنین ممکن است پزشک از روش لیزر درمانی برای از بین بردن گوشت اضافه مقعدی استفاده کند که به این ترتیب بافت های اضافی به طور تدریجی با لیزر از بین خواهند رفت. این روش درمان برای گوشت اضافه هایی استفاده می شود که بر اثر تجمع لخته خون در ناحیه ایجاد شده است.

بعضی از گوشت های اضافه مقعدی را می توان با دقت با تیغ جراحی یا کوتر جراحی و قطع کرد اما گوشت های بزرگتر ممکن است نیاز به جراحی و بخیه های پیچیده داشته باشند. با این حال پزشکان این روش را توصیه نمی کنند زیرا باکتری های موجود در مدفوع به راحتی می تواند از طریق یک برش یا زخم کوچک باعث عفونت ناحیه مقعدی شوند.

اگر گوشت اضافه مقعدی با روش لیزر و یا جراحی برداشته شود معمولاً افراد می‌توانند همان روز به خانه برگردند و فعالیت‌های عادی خود را از سر بگیرند. اما در مورد انجام ورزش شدید پزشکان توصیه می‌کنند که بعد از چند روز استراحت به فعالیت های شدیدتر بپردازند.

سوالات متداول گوشت اضافه مقعدی

1- آیا برداشتن یا حذف گوشت اضافه مقعدی در خانه عوارض دارد؟

بله برداشتن گوشت اضافه مقعدی در خانه باعث خونریزی و عفونت در ناحیه مقعد می شود. بهتر است گوشت اضافه مقعدی توسط متخصص جراحی و لیزر با لیزر پرتوان برداشته شود.

2- علائم بروز گوشت اضافه مقعدی چیست؟

خارش، تورم ،سنگین شدن ناحیه مقعد، مشکلات نظافت و بهداشتی مقعد و بثورات پوستی قرمز رنگ از علائم بروز گوشت اضافه مقعدی می باشد.

3-آیا گوشت اضافه مقعدی بدون هیچ درمانی خود به خود می تواند ناپدید شود؟

بعضی از گوشت های اضافه مقعدی که وسیع نیستند ممکن است ظرف چند روز خود به خود همزمان با درمان هموروئید بهبود یابند و ناپدید شوند. اگر بیش از 2 روز این وضعیت ادامه یابد حتما به یک متخصص جراحی و لیزر مراجعه کنید تا دارو یا روش درمانی مناسب دیگری برای شما تجویز کنند.

4-آیا احتمال عود مجدد گوشت اضافه مقعدی بعد از جراحی وجود دارد؟

بله . در صورت ابتلای مجدد به هموروئید و یا عدم درمان کامل هموروئید امکان ایجاد دوباره گوشت اضافه مقعدی وجود دارد. اگر این جراحی با لیزر پرتوان انجام شود و از بروز یبوست و بیماری های مقعدی جلوگیری کنید دیگر بازگشت نخواهد داشت.

5-آیا گوشت اضافه مقعدی باعث خونریزی در ناحیه مقعد می شود؟

بله ممکن است در صورت حرکات روده بزرگ و فشار به ناحیه مقعد به رگ های آن آسیب وارد شده و گوشت اضافه مقعدی خونریزی نماید.

زخم مقعدی چیست

زخم مقعدی چیست؟

زخم مقعدی یک نوع بیماری است که اغلب در حین و بعد از حرکات روده و همزمان با  دفع مدفوع، دردناک بودن خود را نشان می دهد. بیماری دردآور زخم مقعدی، در همه رنج های سنی از جمله نوزادان و کودکان نیز دیده می شود. باید بدانید که موضوع خجالت آوری، در مورد این بیماری وجود ندارد. اگرچه رنج آور بودن این بیماری، تحمل درد و واهمه از اجابت مزاج، سرانجام افراد را وادار به پیدا کردن راه چاره ای خواهد انداخت. بنابراین به بیماری زخم مقعدی، از دریچه چشم هر بیماری جدی دیگر بنگرید و به درمان آن با استفاده  علم معجزه آسای پزشکی، بیاندیشید.

علائم و نشانه های زخم مقعدی

این بیماری معمولا با نام های فیشر، فیسور آنال (Anal Fissure) و یا شقاق نیز شناخته می شود و با عبور مدفوع سخت و خشک یا خیلی شل، در صورت فشار و ضربه به کانال مقعد بوجود می آید. همچنین از علائم زخم مقعدی، می توانید به وجود برش یا پارگی های کوچک در سطح پوست مقعد، اشاره کنید.

درصورت ابتلا به بیماری زخم مقعدی، در حین و بعد از حرکات روده، از درد شدید و حتی خونریزی به صورت خون قرمز روشن، در هنگام و بعد از اجابت مزاج، رنج خواهید برد. همچنین این پارگی های سطحی، می تواند موجب انقباض یا اسپاسم اسفنکتر داخلی مخرج بشود.

آنگاه درد افزایش یافته و به مخرج خون کافی نمی رسد و زخم مقعدی، عمیق تر خواهد شد. حتی می تواند منجر به بالا رفتن درجه حرارت بدن و تب نیز شود. این بیماری در انواع، حاد و مزمن دیده می شود. با مراجعه به موقع به پزشک هرگز اجازه ندهید، زخم مقعدی حاد که اغلب در زمان بین 4 تا 6 هفته درمان می شود و به صورت یک پارگی کوچک یا اشک دیده می شود، به نوع مزمن آن با عوارضی مانند تورم، قرمزی و یا یک برجستگی تبدیل شود.

گاها بیمار بعد از اجابت مزاج و خشک کردن ناحیه با دستمال توالت خون قرمز روشنی را به مقدار کم روی دستمال مشاهده می کند. این زخم موجب اسپاسم و تنگ شدن مقعد نیز می شود و عمل دفع را با مشکل روبرو می کند.

روش های تشخیص زخم مقعدی

پزشک معالج با اطلاع از درد زیاد بیمار در هنگام دفع مدفوع، همینطور ذکر علائمی مبنی بر سوزش و یا خارش در ناحیه مقعد، احتمالاً به تشخیص زخم مقعدی می رسد. همچنین اعلام وجود لکه های خون، در اجابت مزاج و دیدن زائده در ناحیه ترک خوردگی از ساختار پوست، پزشک را بر تشخیص خود مطمئن می سازد. در این زمینه استفاده از روش معاینه انگشتی مقعدی توصیه نمی شود. بیمارانی که با زخم مقعدی و علائم درد و خونریزی مراجعه می کنند تحت معاینه انگشتی قرار نمی گیرند. زیرا ممکن است به ناحیه آسیب وارد شود و درد و زخم را تشدید کند.

عوامل ایجاد زخم مقعدی

باید بدانید که خوردن غذاهای کم فیبر می تواند، نقش مهمی در ایجاد یبوست داشته باشد. بنابراین باید با خوردن میوه و سبزیجات مختلف، به پیشگیری از بیماری زخم مقعدی کمک نمایید. اما عامل دیگر ایجاد زخم مقعدی،   یبوست و زور زدن بسیار است که می تواند منجر به، بروز کشش روده بزرگ شود و در نهایت زخم مقعدی را بوجود بیاورد.

همچنین نداشتن تحرک و فعالیت، اسهال در دراز مدت، زایمان های فراوان طبیعی با توجه به فشار زیاد به لگن و مقعد، عدم رعایت بهداشت و داشتن رابطه جنسی از ناحیه مقعد نیز، به نوبه خود عواملی در ایجاد زخم مقعدی محسوب می شوند. البته ناهنجاری ها و عوامل روحی و روانی را نیز، در ایجاد این زخم بی ارتباط نمی دانند.

افرادی که مبتلا به دیابت می باشند بیشتر از دیگران در مواجه با خطر بروز زخم مقعدی می باشند. همچنین ترمیم زخم در این گروه از بیماران با تاخیر بیشتری انجام می شود. افرادی که دچار بیماری های نقص ایمنی می باشند نیز بیشتر از دیگران تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرند.

درمان زخم مقعدی با رژیم غذایی

رژیم غذایی پرفیبر برای درمان زخم مقعدی و رفع یبوست مفید است

بیماری های مرتبط با زخم مقعدی

از اساسی ترین بیماری در رابطه با ناراحتی های مقعد می توانید، به سرطان مقعد اشاره کنید که خود ممکن است عامل بروز بیماری های دیگر باشد. آنگاه در این بیماری، شاهد رشد بی رویه سلول های اطراف مقعد هستید. همچنین خروج  بدون اراده گاز و مدفوع، در شرایط وجود اختلالات در اسفنکتر مقعدی (Anal Sphincter ) ممکن است گریبانگیر افراد بشود.

از دیگر بیماری های ثانویه زخم مقعدی می توانید، به عفونت و وجود ترشحات ناشی از چرک نیز اشاره داشته باشید. همچنین این بیماری در نوزادان و کودکان نیز، به علت اسهال یا یبوست مزمن بوجود می آید. همچنین در صورت عدم درمان به موقع، کودکان ممکن است دچار عارضه کم خونی و بیماری های ناشی از آن بشود.

شقاق و هموروئید منجر به بروز زخم های مقعدی می شود. همچنین دقت کنید در هنگام شیو و موزدایی این ناحیه با تیغ پوست این ناحیه را نبرید. یک زخم سطحی در این ناحیه حساس می تواند منجر به ایجاد درد و اسپاسم مقعدی شدید شود.

زخم مقعدی در کودکان

روش های درمان بیماری زخم مقعدی

هرگاه درمان های دارویی و خانگی تأثیر مثبتی در بهبود بیماری نشان نداد، متخصص جراحی عمومی باید از روش جراحی و یا روش لیزر، برای درمان بیماری استفاده نماید. البته با پیشرفت علم پزشکی، بهترین درمان فوری در رابطه با زخم مقعدی، بکارگیری لیزر است.

روش استفاده از لیزر، شیوه ای بدون درد و با کاهش خونریزی می باشد که در آن خطری بیمار را تهدید نمی کند. همچنین در درمان شقاق بوسیله لیزر، نیازی به بستری شدن و عقب افتادن چند روزه از کار و زندگی به خاطر عمل جراحی وجود ندارد.

در لیزر شقاق که جایگزینی مناسب برای روش جراحی است، دریچه مقعدی شل می شود و ناحیه زخم به وسیله لیزر تمیز و برطرف می گردد. همچنین در درمان زخم مقعدی بر خلاف روش جراحی، نیازی به بیهوشی عمومی نبوده و این کار با بی حسی موضعی انجام می شود تا بتوانید اجابت مزاجی بدون درد، سوزش و یا خونریزی داشته باشید.