چطور از شیاف بیزاکودیل استفاده کنیم

چطور از شیاف بیزاکودیل استفاده کنم

استفاده از شیاف بیزاکودیل برای تسکین یبوست، خالی کردن وآماده سازی روده برای جراحی یا معاینه روده یا مقعد است.

هنگام استفاده از شیاف بیزاکودیل آن را دور از دسترس اطفال نگه دارید. دمای اتاق زیر 25 درجه سانتیگراد مناسب نگهداری این دارو است. همچنین مانند سایر مواد دارویی پس از تاریخ انقضا قابل مصرف نمی باشد.

عوارض جانبی که بعد استفاده از شیاف بیزاکودیل در فرد مشاهده می شود معمولا نیازی به مراقبت پزشکی ندارد. اما در صورت آزار دهنده بودن به درمانگاه یا متخصص جراحی خود مراجعه نمایید. این شیاف معمولا قبل از عمل جراحی هموروئید، شقاق و فیستول و آبسه مقعدی تجویز می شود تا بیمار حین عمل و یا تا یک روز بعد از عمل نیاز به اجابت مزاج نداشته باشد.

استفاده از شیاف بیزاکودیل

اهمیت استفاده از شیاف بیزاکودیل طبق دستور پزشک

میزان استفاده از شیاف بیزاکودیل نباید بیشتر از دستور پزشک یا متخصص جراحی معالج شما باشد. استفاده طولانی مدت باعث می شود بدن برای حرکت منظم روده وابسته به ملین بوده و به روده آسیب رسانده و باعث سوء تغذیه شود. همچنین از نظر تعادل میزان آب و نمک در بدن مشکل ایجاد کند.

اگر شیاف نرم به نظر می رسد، آن را یک یا دو دقیقه درون بسته بندی فویل نگه دارید. اگر ظرف 12 ساعت بعد از استفاده حرکتی در روده ندارید یا خونریزی روده را تجربه کردید، با پزشک یا متخصص جراحی خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه هایی از یک وضعیت جدی تر باشد.

نحوه استفاده از شیاف بیزاکودیل

استفاده از شیاف بیزاکودیل فقط از طریق مقعد می باشد. دست ها را قبل و بعد از استفاده بشویید. برای استفاده از شیاف بیزاکودیل از مراحل زیر پیروی کنید:

  1. بسته بندی فویل را جدا کنید.
  2. نوک شیاف را ابتدا با آب شیر سرد مرطوب کنید تا استفاده از آن آسان شود.
  3. به پهلو دراز کشیده و زانوی خود را به سمت سینه خود جمع کنید.
  4. با استفاده از انگشت خود، شیاف را ابتدا به سمت راست روده فشار دهید.
  5. به مدت 15 تا 20 دقیقه صبر نمایید.

اگر احساس می کنید که ممکن است شیاف به یکباره بیرون بیاید، به اندازه کافی زیاد وارد نشده است و باید بالاتر فشار داده شود. استفاده از شیاف بیزاکودیل را بیشتر از آنچه توسط پزشک یا متخصص جراحی انجام تجویز می شود استفاده نکنید. در مورد نحوه استفاده از این دارو برای کودکان با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

استفاده از شیاف بیزاکودیل برای کودکان

سوالات متداول درباره استفاده از شیاف بیزاکودیل

در صورت فراموشی یک نوبت استفاده از شیاف بیزاکودیل چه باید کرد؟

اگر طبق برنامه منظم دارو را مصرف می کنید وقتی یک نوبت را فراموش کردید همان لحظه که یادتان افتاده استفاده کنید. اما اگر در زمان مصرف نوبت بعدی یادتان افتاد همان نوبت را مصرف کنید دیگر نیازی به استفاده نوبت قبلی نیست. شیاف را دو برابر مصرف نکنید.

قبل از استفاده از شیاف بیزاکودیل به چه مواردی باید دقت شود؟

اگر قصد بارداری دارید در مورد عوارض و فواید استفاده از شیاف بیزاکودیل از پزشک خود مشورت بگیرید. فقط یک هفته از شیاف بیزاکودیل استفاده نمایید. تنها در صورتی که زیر نظر پزشک متخصص باشید می توانید بیشتر از یک هفته از این شیاف مصرف کنید.

نحوه استفاده از شیاف بیزاکودیل در کودکان و افراد بالغ به چه صورت است؟

در صورت تجویز پزشک، برای کودکانی که زیر دو سال سن دارند نصف شیاف 5 میلی گرمی و برای کودکانی که در بازه سنی 2 تا 11 سال هستند، مصرف 1 تا 2 شیاف 5 میلی گرمی توصیه می شود. میزان مصرف روزانه افراد بالغ باید یک شیاف 10 میلی گرمی باشد.

آیا استفاده از شیاف بیزاکودیل دارای علائم و عوارض جانبی است؟

از علائم احتمالی این دارو می توان به نفخ، تغییر رنگ ادرار، خارش، سوزش یا تورم مقعد، گرفتگی شکم اشاره کرد. اگر بعد با علائمی مانند اسهال، ضعف عضلانی، حالت تهوع ، استفراغ، کاهش وزن غیرمعمول روبرو شدید باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

مصرف چه چیزی ممکن است با  استفاده از شیاف بیزاکودیل تداخل داشته باشد؟

لیستی از تمام داروها، گیاهان دارویی، داروهای بدون نسخه یا مکمل های غذایی مورد استفاده خود را به ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود بدهید. همچنین اگر سیگار می کشید، الکل می نوشید یا از داروهای غیرقانونی استفاده می کنید، به آنها بگویید. بعضی داروها ممکن است با داروی شما تداخل داشته باشند.

درباره تست باریم انما

همه چیز درباره تست باریم انما

تشخیص تغییرات یا ناهنجاری های روده بزرگ (X-ray کولون) به وسیله اشعه ایکس، را آزمایش باریم انما یا باریوم انما می نامند. این روش به عنوان “تصویر اشعه ایکس کولون” هم شناخته می‌شود. باریم انما تزریق مایعی به درون رکتوم به وسیله لوله ای کوچک است. این مایع، متالیک (باریم) است و مانند پوششی، دیواره داخلی کولون را می‌پوشاند. علت استفاده از این مایع این است که در حالت عادی، تصاویری که توسط اشعه ایکس از یک بافت نرم گرفته می شود، کیفیت پائینی دارد، اما با تزریق مایع باریم به درون دیواره داخلی کولون یا روده بزرگ، کیفیت تصاویر اشعه ایکس افزایش خواهد یافت. در طول انجام تست باریوم انما، ممکن است هوا به درون روده بزرگ وارد شود. ورود هوا به کولون، کیفیت تصاویر را افزایش می‌ دهد. به این روش، “باریوم انما با کنتراست هوا” یا “دوبل کنتراست”، نیز گفته می ‌شود.

آماده شدن برای تست باریم انما

تست باریم انما در چه مواردی انجام می شود؟

آزمایش باریم انما در صورتی انجام می شود که طبق تشخیص متخصص جراحی، بیمار دارای علائم و نشانه‌های زیر باشد:

  • احساس درد و ناراحتی ناشناخته در ناحیه شکم
  • خونریزی مشکوک از مقعد
  • تغییرات غیر طبیعی در عادات روده
  • کاهش وزن ناگهانی و بدون دلیل
  • اسهال مزمن
  • یبوست مزمن

آزمایش X-ray باریم انما به پزشک کمک می‌کند تا مشکلات زیر را تشخیص دهد:

  • وجود تومورهای خوش خیم مانند پولیپ
  • بیماری التهابی روده
  • سرطان
  • بیماری Hirschsprung، که بیماری انسداد روده بزرگ در کودکان است.
  • هموروئید داخلی

تست باریم انما

چگونه باید برای انجام تست باریم انما خود را آماده کنیم؟

قبل از انجام تست باریم انما، باید طبق نظر پزشک، روده بزرگ را به طور کامل تخلیه کرده تا برای آزمایش آمادگی کامل پیدا کنید. باقی ماندن غذا در روده باعث کاهش کیفیت و عدم وضوح تصاویر شده و یا موجب بروز اشتباه در تشخیص عارضه می گردد.

برای تخلیه روده بزرگ دستورات و اقدامات زیر را انجام دهید:

  • روز قبل از تست، طبق نظر پزشک متخصص، رژیم غذایی مخصوصی را برای خود در نظر بگیرید:

به احتمال زیاد، روز قبل از انجام آزمایش، پزشک به شما دستور مصرف غذاها و مایعات رقیق مانند آب، چای یا قهوه بدون شیر یا خامه و فقط با شکر، آبگوشت و نوشیدنی های کربنات دار شفاف، ژلاتین و شربت میوه های کنسرو شده، را خواهد داد.

  • بعد از گذشت نیمه شب غذا مصرف نکنید:

 اکثر مواقع، پزشک به شما توصیه می کند در نیمه شب قبل از انجام آزمایش باریم انما، از خوردن یا آشامیدن خودداری کنید تا برای آزمایش اصطلاحا ناشتا باشید.

  • سعی کنید شب قبل از انجام این آزمایش، داروی مسهل مصرف کنید:

مصرف یک داروی مسهل در فرم قرص یا مایع در شب قبل از آزمایش، موجب تخلیه کولون می گردد.

  • از کیت انما استفاده کنید:

بهتر است در شب قبل از آزمایش باریم انما و یا چند ساعت قبل از آن، از یک کیت انما غیرنسخه‌ای استفاده کنید. این کیت که محلول رقیقی است؛ موجب تخلیه کامل باقی مانده های غذایی در روده خواهد شد.

  • حتما پزشک خود را در جریان داروهای مصرفی تان قرار دهید:

 حداقل یک هفته قبل از تست باریم انما، نوع داروهای مصرفی خود را به پزشک اطلاع دهید. احتمال دارد پزشک چند روز یا چند ساعت قبل از انجام تست، از شما بخواهد مصرف برخی داروها را متوقف کنید.

کارهایی که بیمار بعد از تست باریم انما باید انجام دهد:

  • باید حتما باریم را بلافاصله بعد از انجام این تست، در دستشویی یا لگن دفع کنید.
  • برای کاهش درد و ناراحتی ناشی از آماده سازی روده بزرگ (کولون)، مسکن های موضعی مصرف کنید.
  • از مایعات فراوان استفاده شود.
  • باید حتما بعد از انجام این تست، به اندازه کافی استراحت کنید.
  • به منظور تخلیه هر چه بهتر مایع باریم از روده بزرگ، می توانید از داروهای ملین استفاده کنید.

عوارض تست باریم انما

آزمایش باریم انما ممکن است عوارضی را برای هر فرد به دنبال داشته باشد. در بعضی مواقع، عوارض تست باریم انما شامل موارد زیر است:

  • ایجاد التهاب در بافت اطراف کولون
  • مسدود شدن مسیر گوارشی
  • شکاف و پارگی در دیواره کولون
  • واکنش آلرژیک به باریوم
  • این آزمایش برای زنان باردار خطرناک است و احتمال آسیب رساندن پرتوهای ایکس به جنین وجود دارد.
تنقیه چیست

تنقیه چیست؟

تنقیه در لغت بعنوان “پاک و پاکیزه نگهداشتن نگه داشتن” معنا می شود، و در علم پزشکی با نام انما شناخته می شود. چه زمانی به تنقیه نیاز داریم؟ و چه کسانی می توانند تنقیه را انجام دهند؟ تنقیه برای افرادی که دچار یبوست های شدید و طولانی مدت هستند، و یا با ولولوس دست و پنجه نرم می کنند، میتواند مشکل گشا و کمک کننده باشد. اما این روش آخرین راه مواجهه با یبوست است. بدون مشورت پزشک نباید این عمل را انجام دهید. با استفاده مکرر از تنقیه دچار عوارض گوناگونی خواهید شد. در مواقعی که بیمار دچار یبوست شدید است و چند روز است که عمل دفع را انجام نداده است توصیه می شود که عمل تنقیه انجام شود. زیرا با عمل دفع خشک و سفت ممکن است دچار پارگی در ناحیه مقعد و بروز بیماری شقاق و هموروئید شوید.

روش انجام تنقیه چگونه است؟

برای انجام تنقیه لازم است تا ابتدا فرد مراجعه کننده برای فرایند تنقیه توجیه شود و توضیحاتی از قبیل الزام انجام تنفس عمیق و از راه دهان حین انجام تنقیه، توسط پرستار و یا بهیار به او داده شود. سپس لوله رکتال توسط پرستار به کن وصل شده و کن از محلول تنقیه که شامل مواد مسهل است، پر می شود.

نکته بهداشتی: قبل از استفاده از تخت حتما از پد های زیرانداز شخصی استفاده شود.

شخص مراجعه کننده قبل از انجام تنقیه باید به پهلوی چپ بخوابد و پرستار (بهیار) به دقت و آرامی لوله ی رکتال را به مقعد او وارد کند پس از اطمینان از وارد شدن رکتال، پرستار مسدود کننده مایع که به لوله ی رکتال متصل است را به آرامی باز کرده و محلول وارد روده بزرگ می شود.

میزان و مقدار محلول باید بر اساس تجویز پزشک و همچنین توانایی تحمل فرد مراجعه کننده در نگهداری محلول تعیین شود. سپس برای جلوگیری از آسیب به اسفنکتر ها به آرامی لوله خارج می شود و بیمار باید این محلول را بین ۵تا ۱۵دقیقه نگه دارد. همچنین تمامی تجهیزات لازم برای دفع (لگن،توالت) باید در فاصله زمانی بین ۵تا۱۵دقیقه بعد از خروج لوله باید در دسترس فرد قرار داشته باشد.

  مواد تنقیه انواع مختلف اما با هدف یکسان یعنی تخلیه مدفوع دارد،تنقیه از نظر مواد مورد استفاده در آن دسته بندی می شود که بر اساس تشخیص و تجویز پزشک ممکن است تنقیه با محلول های محتوی آب و نمک، تنقیه با روغن های ملین کننده و یا تنقیه با شیاف باشد.

تنقیه، راهکار موقتی!

بهتر است بدانیم که تنقیه (با هر روشی) راه حل قاطع و دائمی برای رفع یبوست نخواهد بود، چرا که ممکن است در اثر انجام مکرر تنقیه دچار بسیاری از مشکلاتی مانند:

  • تنبلی روده و به نوعی عادت به انجام تنقیه
  • ایجاد اصطکاک رکتال با روده و در نتیجه سوراخ شدن روده
  • اختلال در جذب برخی داروها از طریق روده
  • برهم خوردن تعادل آب و مواد معدنی بدن به علت جذب آب از روده و تغییر در فشار اسمزی (فشار ناشی از وجود نمک های معدنی در بدن)
  • اتقباضات شکمی شدید و در برخی موارد رفلاکس معده، استفراغ و همچنین از بین رفتن میکرو باکتری های مفید روده  شویم، اما قبل از اینکه کار به حتی یبوست بکشد، براحتی با شیوه ی زندگی سالم می توان از بروز بسیاری از این بیماری ها جلوگیری کرد.

مزایا و معایب تنقیه

در کنار معایبی که گفته شد، نباید فراموش کنیم که با تنقیه، مواد دفعی قدیمی در روده که اغلب در نتیجه یبوست بوجود آمدند، دفع شده و به تمیزی روده کمک می کند و حتی باعث از بین رفتن و تخلیه مواد دفعی باقی مانده در روده بزرگ برای جلوگیری از دفع در هنگام زایمان زنان باردار می شوند، که البته در هر دو مورد (افراد دچار یبوست و یا زنان باردار) بهتر است این فرایند را زیر نظر پزشک متخصص انجام دهند.

خطرات تنقیه!

تنقیه برای افرادی که مبتلا به بیماری های زیر می باشند خطرناک است:

  • کرون
  • هموروئید
  • کولیت
  • سرطان روده خط قرمز و خطرناک محسوب می شود و حتما باید تحت نظر پزشک تنقیه تجویز و انجام شود.

در پایان داشتن تغذیه مناسب و همچنین استفاده از فیبر های غذایی(میوه ها، سبزیجات) و مصرف مایعات بویژه آب ضمن تامین املاح بدن می توانند برای جلوگیری از بسیاری از بیماری های گوارشی از جمله یبوست و در نتیجه عدم نیاز به تنقیه موثر واقع شود.

پرسش های متداول عمل تنقیه

1-آیا تنقیه دردناک است؟

ممکن است ناراحت کننده باشد، اما قاعدتا دردناک نیست. در صورت وجود درد، کار را متوقف کنید و به دنبال مشاوره پزشکی باشید. بهتر است برای انجام عمل تنقیه از یک پرستار یا بهیار با تجربه در این زمینه کمک بگیرید. برای هماهنگی جهت انجام تنقیه بدون درد با این تلفن تماس بگیرید: 09127243138

2-آیا بعد از تنقیه می توان فعالیت های عادی را از سر گرفت؟

در بیشتر موارد، بعد از اتمام کار می توان به روال عادی برگشت. ولی از آنجا که گاهی ممکن است تا چند ساعت بعد هم حرکات روده ادامه داشته باشد، بهتر است طوری برنامه ریزی کنید که بعد از انجام عمل، بقیه روز را در خانه بمانید.

3-چه خطراتی در هنگام استفاده از تنقیه وجود دارد؟

اگر تنقیه با فشار انجام شود احتمال ایجاد سوراخ های ناشی از پاره شدن پوشش داخلی روده بزرگ وجود دارد که می تواند باعث نشت محتویات روده بزرگ در بدن شود. استفاده از مایعی که خیلی گرم یا سرد است نیز، می تواند باعث ناراحتی یا درد شود. دمای مایع باید در حد دمای اتاق باشد.

4-موارد منع مصرف تنقیه چیست؟

موارد منع مصرف شامل انسداد رکتوم توسط تومور، پرولاپس رکتال (در مبتلایان به بواسیر)، سندرم حاد عروق کرونر یا هر شرایطی که سیستم ایمنی بدن را به خطر بیندازد (مانند HIV پیشرفته یا شیمی درمانی سرطان) است.

5-عوارض استفاده زیاد از تنقیه برای درمان یبوست چیست؟

تنقیه برای درمان مداوم یبوست در نظر گرفته نشده است. انجام این کار می تواند باکتری های مضر را به روده وارد کند. بعلاوه، اگر مدفوع خیلی سخت باشد، خروج ناگهانی مایعات و مدفوع از روده ها می تواند باعث پارگی روده شود. بهترین راه درمان یبوست استفاده کافی از فیبر غذایی، نوشیدن مایعات، انجام فعالیت های بدنی و در صورت لزوم استفاده از ملین هاست.

فتق چیست

فتق یا هرنیا چیست؟

فتق، گونه ای بیماری است که در آن، عضوی از بدن به عنوان مثال شکم، به صورت غیرطبیعی، از حفره یا دیواره ای که در آن قرار دارد، خارج می شود. به عبارت دیگر، این بیماری نوعی بیرون زدگی غیرطبیعی بافت یا عضو بدن است. این بیماری انواع مختلفی دارد و هر یک نیز مشخصات خاص خود را دارند و روش های درمانی آنها نیز متفاوت است.  در برخی از انواع فتق بیمار به دنبال آن دچار هموروئید و شقاق نیز می شود. در این مواقع به یک متخصص جراحی عمومی و لیزر مراجعه کنید تا بیماری شما را در یک جلسه درمان کنند.

فتق شکمی شایع ترین نوع این بیماری است. در این بیماری، روده ها از یک ناحیه ضعیف در دیواره شکمی به بیرون راه پیدا می کنند. دیواره شکم که به عنوان لایه ای محافظ در برابر بافت داخلی احشا می باشد، در برابر فشار اعضا، ویژگی پوششی و محافظت خود را ا از دست می دهد و روده ها از ناحیه ضعیف دیواره به زیر چربی ها و عضلات پشت پوست راه می یابند.

امکان دارد توده ای که در این ناحیه خود را از شکاف به وجود آمده به بیرون می اندازد، بزرگ و بزرگ تر شود و حتی احتمال دارد به داخل کیسه بیضه بیفتد. این بیرون زدگی غیرطبیعی و حبس اعضا، موجب نارسایی خونی در عضو بیرون زده شده و باعث ایجاد مشکلاتی همچون سیاه شدگی، سوراخ یا چرکین شدن روده و … می گردد. هر چه زمان بیشتری از بروز این بیماری بگذرد، درمان آن سخت تر شده و زمان بیشتری طول خواهد کشید. فتق ها تا حدی ژنتیکی هستند و بیشتر در اعضای یک خانواده با ویژگی های خاص، ظاهر می شوند.  همچنین، مردان بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند.

انواع فتق

انواع فتق

در اینجا انواع فتق را توضیح می دهیم:

فتق مغبنی یا کشاله ران (Inguinal hernia)

فتق مغبنی یا اینگوینال هنگامی ایجاد می شود که بافتی از بدن، مثلا روده، از طریق یک ناحیه ضعیف در عضلات شکم بیرون زده باشد. به عبارت دیگر، این بیماری به دلیل بیرون زدن احشای شکمی به ویژه روده‌ باریک و ورود به کانال اینگوینال رخ می‌دهد. برآمدگی حاصل می تواند دردناک باشد، به خصوص هنگامی که سرفه می کنید، خم می شوید و یا یک جسم سنگین را بلند می کنید. اینگوینال لزوماً خطرناک نیست. با این حال، این بیماری خود به خود بهبود نمی یابد و می تواند منجر به عوارضی شدید و تهدید کننده برای سلامتی انسان شود. اغلب پزشکان به احتمال زیاد، برای رفع اینگوینال دردناک یا بزرگ، جراحی را توصیه می کنند. ترمیم فتق مغبنی یا اینگوینال یک روش جراحی رایج است.

فتق شکافی یا پست لاپاروتومی

این نوع بیماری، در محل جوشگاه مربوط به عمل جراحی شکمی، بخصوص جراحی لاپاراسکوپی ایجاد می شود.

فتق نافی

این بیماری، هنگامی رخ می دهد که بخشی از روده شما از طریق شکافی در عضلات شکمی که بند ناف قبل از تولد از آن عبور می کند، خارج شود. این بیماری، شایع و معمولاً بی ضرر است. این نوع فتق، بیشتر در نوزادان دیده می شود، اما در بزرگسالان نیز می تواند ایجاد شود. نشانه معمول فتق ناف در نوزادان شیرخوار، گریه و بی قراری و برآمدگی و بیرون زدگی شکم نوزاد است. فتق نافی که در بزرگسالی ظاهر می شود، به احتمال زیاد نیاز به ترمیم و جراحی دارد.

فتق در کودکان

فتق رانی‌

این بیماری، برآمدگی و بیرون زدگی اعضا در قسمت بالای ران و نزدیک کشاله ران است. این بیماری، در اثر ورود یک قسمت کوچک از روده باریک به کانال فمورال ایجاد می شود.

فتق بیضه یا ورم بیضه

باد فتخ در ناحیه بیضه، فتق بیضه نامیده می‌شود و اگر در بالای آن باشد، فتق اینگوینال نامیده می شود. این نوع خاص از این بیماری، در مردان شایع است.

فتق اپیگاستریک

این بیماری، برآمدگی است که در قسمت بالایی شکم ایجاد می شود. این قسمت دقیقا در اطراف معده، بالای ناف و زیر دنده ها قرار دارد.

فتق دیافراگم یا هیاتال

این بیماری نقص یا سوراخ دیافراگم در هنگام تولد می‌باشد که باعث می شود محتویات شکم به سمت حفره قفسه سینه حرکت کنند.

فتق دیافراگم یا هیاتال

چه عواملی باعث بروز بیماری فتق می شوند؟

عوامل مختلفی باعث بروز انواع این بیماری می شوند. برخی از این عوامل عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  •  بیماری انسدادی مزمن ریوی
  • بارداری
  • بیماری عروقی کلاژن و آپاندکتومی باز قبلی
  • زور زدن در دستشویی (برای مثال، ناشی از یبوست طولانی مدت)
  • سرفه مداوم
  • سیستیک فیبروزیس
  • بزرگی پروستات
  • زور زدن برای دفع ادرار
  • اضافه وزن و چاقی
  • مایعات شکمی
  • بلند کردن اجسام سنگین
  • دیالیز صفاقی
  • تغذیه ناکافی
  • فشار فیزیکی
  • عدم نزول بیضه