سیگموئیدوسکوپی چیست

سیگموئیدوسکوپی چیست

سیگموئیدوسکوپی به آزمایشی اطلاق می شود که در آن ناحیه ای از روده ی افراد که به عنوان سیگموئید شناخته می شود مورد بررسی قرار می گیرد. گفتنیست با این که با استفاده از آزمایشات کولونوسکوپی این بخش از روده بررسی می شود اما به طور کامل جزئیات آن مشخص نمی شود از این رو متخصصان با ابداع آزمایش سیگموئیدوسکوپی به طور ویژه سیگموئید افراد را مشاهده و مورد آزمایش قرار می دهند‌.

بررسی سیگموئید با استفاده از فرایند سیگموئیدوسکوپی کمک بسیار مطلوبی به پزشکان در راستای تشخیص انواع و اقسام عارضه ها و بیماری های خطرناک می کند .از این رو اگر این آزمایش مورد تجویز پزشکی قرار گیرد می بایست به طور حتم انجام شود و نباید در انجام آن سهل انگاری کنید.

افراد عمدتاً پس از این که توسط پزشک به انجام سیگموئیدوسکوپی توصیه می شوند همواره ترسیده و از انجام آن امتناع می کنند.  اما لازم است بدانید که مراحل و روند انجام سیگموئیدوسکوپی به گونه ای است که کاملاً قابل تحمل بوده و فاقد هر گونه درد طاقت فرسا و مهلکی می باشد، چرا که اگر از افرادی که در زمینه ی انجام سیگموئیدوسکوپی تجربه دارند بپرسید متوجه خواهید شد که دارای فرایندی کاملاً سهل و قابل تحمل است.

روش سیگموئیدوسکوپی

در انجام آزمایش سیگموئیدوسکوپی نیازی به استفاده از دارو ها و ملزومات بیهوشی نیست چرا که بدون نیاز به آن ها مراحل آن به راحتی طی شده و به اتمام می رسد.  برای آشنایی بیشتر شما با مراحل و روند انجام سیگموئیدوسکوپی در ادامه چند مورد از مهم ترین مراحل را آورده ایم که پیش از اقدام به انجام آن لازم است بدانید:

اقدامات مورد نیاز قبل از انجام سیگموئیدوسکوپی

  • در وهله ی اول لازم است در مورد رژیم غذایی قبل از انجام سیگموئیدوسکوپی بگوییم. در واقع برای انجام این آزمایش می بایست حداقل تا ۲۴ ساعت قبل، رژیم مشخصی رعایت شود که در آن افراد باید غذا هایی مصرف کنند که به صورت مایع باشند. بهتر است بدانید مایعاتی که دارای رنگ هایی در طیف رنگی قرمز هستند را نباید مصرف کنید چرا که ممکن است با خون اشتباه گرفته شوند.. البته اگر در مورد رژیم غذایی قبل از سیگموئیدوسکوپی با پزشک خود صحبت کنید حتماً موارد ضروری را به اطلاع تان می رساند.
  • برای انجام سیگموئیدوسکوپی هیچ نیازی به بیهوش کردن بیمار نیست و حتی بدون استفاده از بی حس کننده ها هم قابل انجام می باشد. البته بیمار اگر در رابطه با درد های ناشی از انجام آزمایش بیش از حد نگران باشد حتماً پزشک مربوطه از انواع مسکن ها مثل مسکن های موضعی استفاده خواهد کرد.

در مرحله ی اول انجام آزمایش، ابتدا بیمار باید پس از پوشیدن لباس های مخصوص برای انجام آزمایش به سمت چپ بر روی میز معاینه ی پزشک دراز بکشد.

  • پس از آماده شدن بیمار و مناسب سازی شرایطش، پزشک معالج با استفاده از لوله ی مخصوص انجام آزمایش که نامش لوله ی سیگموئیدوسکوپ است، شروع می کند. این لوله که از طریق ناحیه ی مقعدی بیمار وارد می شود دارای دوربین کوچکی در انتهای خود است که پزشک می تواند با استفاده از آن تصاویر نواحی اطراف و درون سیگموئید را در مانیتور خود دیده و بررسی های لازم را انجام دهد.
  • برای تشخیص بهتر و بررسی بیشتر سیگموئید بیمار لوله ی سیگموئیدوسکوپ درون روده را با کمی هوا پر می کند تا محتویات و شرایط آن واضح تر دیده شود. بیمار به هیچ وجه نباید نگران این مرحله باشد چرا که برخلاف تصور عموم اصلاً دردناک نیست.
  • اگر پزشک در مانیتور مقابل خود مواردی مثل پولیپ را درون روده مشاهده کند، آن را یا به صورت تکه ای و یا کامل به وسیله ی لوله ی داخل روده خارج می کند تا بررسی های بیشتر و جامع تری انجام شود.
  • پس از اتمام سیگموئیدوسکوپی که عمدتاً در بازه ی زمانی ۱۰ تا ۳۰ دقیقه طول می کشد علائمی مثل نفخ های شکمی و گرفتگی عضله ها، علائمی کاملاً طبیعی و معمولی هستند که به زودی رفع می شوند.

روش سیگموئیدوسکوپی چیست

کاربرد سیگموئیدوسکوپی

تجویز سیگموئیدوسکوپی توسط پزشکان در مواقع گوناگونی انجام می شود که از جمله مهم ترین آن ها مواردی چون مورد های پایین هستند:

  • درد های طاقت فرسای شکم
  • کاهش بی دلیل و غیر منطقیه وزن
  • بروز خونریزی از رکتوم
  • مشاهده ی خون در مدفوع
  • اسهال های مزمن و قابل توجه
  • بروز انواع تغییرات در روند فعالیت های روده
  • افرادی که سن آن ها بیش از ۵۰ سال شده است.
  • افرادی که در خانواده دارای سابقه های ژنتیکی هستند.
  • افراد بالای 50 سالی که دچار هموروئید و شقاق می شوند.
  • و …

در صورتی که پزشک علائمی چون موارد بالا را مشاهده کند انجام این آزمایش کاربردی را به بیمار تجویز می کند.  پس از انجام آزمایش سیگموئیدوسکوپی، پزشکان با استفاده از اطلاعات به دست آمده از نتیجه ی آن قادر به تشخیص بیماری های گوناگونی هستند که در ادامه به چند مورد از آن ها اشاره کرده ایم:

  • سرطان خطرناک کولون
  • بیماری بواسیر یا هموروئید
  • عارضه ی شقاق یا فیشر
  • عارضه ی فیستول
  • و …
تانسموس چیست

تانسموس چیست؟

تانسموس به درد گرفتگی رکتوم اشاره دارد. تانسموس این احساس را به شما می دهد که شما نیاز به حرکت روده دارید ولی شما توانایی تخلیه کامل مدفوع از روده بزرگ را ندارید.

چه چیزی باعث تانسموس می شود؟

هر نوع بیماری التهابی روده (IBD) می تواند باعث ایجاد تانسموس شود. IBD باعث التهاب طولانی مدت در تمام یا بعضی از قسمتهای دستگاه گوارش یا دستگاه گوارش شما می شود. شایع ترین انواع IBD بیماری کرون و کولیت اولسراتیو است.

بیماری کرون و کولیت اولسراتیو باعث ایجاد زخم در دستگاه گوارش می شوند. این زخم ها باعث زخم شدن در امتداد دیواره های دستگاه های گوارشی شما می شوند. این جای زخم می تواند عبور مدفوع از خود را به طور معمول برای شما سخت کند ، که می تواند منجر به تانسموس شود.

اگر مبتلا به بیماری کرون هستید ، این زخم ها می توانند در دستگاه گوارش شما گسترش یابند. در مورد کولیت اولسراتیو ، این زخم ها فقط در روده بزرگ و روده شما قرار دارند.

علل تانسموس

مشخص نیست که دقیقا چه عواملی باعث بروز بیماری IBD می شود. تصور می شود ژنتیک و سیستم ایمنی هم نقش دارند.

همچنین بروز بیماری هموروئید یا همان بواسیر ممکن است دردهایی را در ناحیه روده و مقعد ایجاد کند. گاها این بیماری با خون در مدفوع یا بدون  خونریزی بروز می کند. به همین دلیل به محض مشاهده علائم درد شکم و ناحیه روده مقعد به متخصص جراحی عمومی و لیزر مراجعه کنید تا وضعیت شما را از هر لحاظ بررسی کنند.

ژنتیک

اگر خانواده و یا اقوام شما نیز به این بیماری مبتلا باشند ، احتمال ابتلا به IBD بیشتر است. اما سابقه ژنتیکی IBD دلالت بر این موضوع ندارد که شما نیز حتما از این طریق به بیماری IBD مبتلا شوید.

سیستم ایمنی

پزشکان بر این باورند که دستگاه گوارش شما ممکن است در فرآیند سیستم ایمنی بدن شما در مبارزه با ارگانیسم متجاوز ملتهب شود.

علل کمتر شایع

در حالی که IBDs شایعترین علل تانسموس است ، علائم شما ممکن است توسط تعدادی از شرایط دیگر ایجاد شود. حرکات خاص یا اختلالات حرکتی دستگاه گوارش می تواند هنگام عبور مدفوع از روده مشکلاتی ایجاد کند. برخی از شایعترین اختلالات حرکتی یبوست و اسهال است.

یبوست

یبوست مشکلی است که هنگام حرکات روده دچار مشکل می شود. این وضعیت همچنین ممکن است باعث عدم تحرک روده شود. یبوست می تواند منجر به کرنش و حرکات نادر روده شود. علل احتمالی یبوست عبارتند از:

  • سرطان روده بزرگ
  • آبسه های رکتال
  • عفونت روده بزرگ
  • تغذیه نامناسب و کم فیبر
  • دهیدراته شدن بدن یا کم آبی
  • عدم تحرک کافی و نداشتن فعالیت ورزشی منظم
  • اضافه وزن و چربی اضافی

اسهال

اسهال خروج سریع و مکرر مدفوع به صورت مایع است. بسیاری از اختلالات و بیماری ها می توانند باعث اسهال شوند ، از جمله:

  • عفونت های ویروسی
  • مسمومیت غذایی
  • مصرف بیش از حد دارو
  • رژیم غذایی نامناسب

چه موقع باید به پزشک مراجعه کنم؟

اگر تانسموس را اغلب تجربه می کنید ، در مورد علائم خود با پزشک خود صحبت کنید. حتماً درباره موارد زیر وضعیت خود را بگویید:

  • درد شکم
  • وجود خون در مدفوع
  • استفراغ
  • تب
  • لرز

گزینه های درمانی تانسموس چیست؟

اگر تانسموس را تجربه می کنید، تعدادی از گزینه های درمانی در دسترس است. در بیشتر موارد، با استفاده از داروهای خانگی، می توان آن را تسکین داد.

درمان در خانه

اگر یک IBD یا اختلال حرکتی علائم شما را ایجاد می کند ، می توانید با در نظر گرفتن برخی از رژیم های غذایی و شیوه زندگی، در رفع گرفتگی و ناراحتی های روده کمک کنید. این روشهای درمان خانگی نیز از اصول عالی پیشگیری از تانسموس است.

رژیم غذایی پر فیبر

خوردن رژیم غذایی با فیبر زیاد یکی از بهترین راهها برای تسکین تنش روده است. مصرف حداقل 20 گرم فیبر هر روز باعث می شود مدفوع شما نرمتر شود و حجم مدفوع را افزایش دهد. این به بدن شما کمک می کند تا راحت تر عمل دفع مدفوع را انجام دهید.

آب بنوشید

نوشیدن آب کافی برای نرم بودن مدفوع نیز مهم است. به ازای هر پوند از وزن بدن باید یک فنجان آب بنوشید.

فعالیت بدنی

فعالیت بدنی باعث تحریک حرکت روده می شود. ورزش منظم می تواند با کمک به روده های شما در انتقال ضایعات از دستگاه گوارش به تنش کمک کند.

درمان پزشکی

بسته به علت بروز تانسموس، درمان پزشکی متفاوت خواهد بود.

درمان پزشکی IBD با هدف متوقف کردن التهاب ناشی از علائم شما انجام می شود. داروهای زیر ممکن است تجویز شوند:

داروهای ضد التهابی که باعث کاهش التهاب روده می شوند معمولاً اولین قدم در درمان هستند.

داروهایی که میزان حساسیت و فعالیت سیستم ایمنی بدن را پایین می آورند ممکن است هنگام درمان IBD نیز استفاده شوند.

آنتی بیوتیک ها ممکن است برای کمک به از بین بردن باکتری ها در روده شما که می تواند باعث IBD و تانسموس شود، تجویز شوند.

سوالات متداول تانسموس

آیا تانسموس نشانه سرطان روده است؟

اگر علائم تانسموس همراه با کاهش وزن شدید و تغییرات شدید در وضعیت دفع مدفوع مثل تغییر رنگ عجیب و اسهال شدید باشد این وضعیت می تواند نشان دهنده سرطان روده باشد. در هر صورت مراجعه به پزشک متخصص برای تشخیص نهایی و انجام آزمایشات لازم ضروری است.

چرا من دائم احساس نیاز به دفع مدفوع دارم؟

زمانی که روده های شما ملتهب و حساس می شوند دائما احساس می کنید که نیاز به دفع مدفوع دارید. به این بیماری تانسموس می گوییم. بدین ترتیب که با حرکت هر ترشح و ماده دیگری مخاط روده حساس شده و احساس درد و نیاز به دفع مدفوع را به شما القا می کند.

آیا تانسموس خود به خود درمان می شود؟

شما باید علت بروز بیماری را پیگیری کنید تا دچار عوارض تانسموس نشوید. مراجعه به متخصص جراحی و یا گوارش الزامی است. رعایت رژیم غذایی مناسب و داشتن تحرک و سبک زندگی سالم به بهبودی سریع تانسموس کمک می کند. این بیماری خود به خود درمان نمی شود و نیاز به توجه و مراقبت دارد. تمامی عواملی که منجر به تحریک روده و بروز این بیماری می شود را شناسایی کنید و برای مرتفع کردن آنها اقدام کنید.

چرا من از ناحیه مقعد ترشح دارم؟

ترشح از مقعد نشان دهنده ضعف عضلات یا همان اسفنکتر مقعد است. زمانی که اسفنکتر مقعد دچار مشکل شود و به درستی کار نکند نمی تواند کنترل دفع مدفوع و گاز را به درستی و به طور اختیاری انجام دهد. بیماری هایی مثل شقاق مقعدی، فیستول مقعدی و آبسه مقعدی می توانند به این عضلات آسیب وارد کنند و این عارضه را بروز دهند. همچنین این عارضه پس از زایمان نیز برای برخی افراد بروز می کند.

خون در مدفوع

خون در مدفوع

خون در مدفوع می تواند وحشتناک باشد ، خواه آن را هنگام پاک کردن بعد از حرکات روده یا از آزمایش انجام شده توسط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشاهده کنید. در حالی که خون در مدفوع می تواند یک مشکل جدی را نشان دهد ، همیشه اینطور نیست. در اینجا آنچه باید در مورد دلایل احتمالی خون در مدفوع بدانید و آنچه را که شما و پزشک خود دارید در صورت کشف مشکلی باید انجام دهید بیان شده است.

خون در مدفوع  از جمله عارضه هایی است که می تواند به علت های مختلفی از جمله: بواسیر یا هموروئید، شقاق مقعد، فیستول، سرطان روده و … رخ دهد که در صورت مشاهده آن باید سریعا پی گیری شود تا با انجام معاینات پزشکی لازم روند صحیح درمان در پیش گرفته شود.

علائم خون در مدفوع

علل مشاهده خون در مدفوع

  • بواسیریاهموروئید

بواسیر یا هموروئید از جمله اصلی ترین علل مشاهده خون در مدفوع می باشند که بصورت رگ هایی ملتهب در داخل و یا اطراف کانال مقعد حضور دارند و در هنگام دفع سبب ایجاد خونریزی خواهند شد. بدین ترتیب فرد بر روی دستمال توالت می تواند نشانه های آن را مشاهده کند.

هموروئید هایی که کوچکترند هیچگونه دردی ندارند اما هموروئید های بزرگ به جز درد با سایر علائم از جمله سوزش و ترشح و … نیز همراهند. بواسیر در ردیف بیماری های شایعی قرار دارد که به علت یبوست و اعمال فشار به مقعد به وجود می آید و اگر به موقع درمان نشود حاد و پیشرفته خواهد شد.

  • شقاق مقعد

شقاق یا فیشر از دیگر علت های خون در مدفوع  به شمار می رود که با توجه به کوچک بودن آن، بسیار دردآور خواهد بود. خونی که به علت شقاق مقعدی از بدن خارج می شود معمولا قرمز رنگ و روشن است و سریعا متوقف خواهد شد. متاسفانه درد و سوزش ناشی از شقاق فرد را مجبور می کند که مدفوع را خارج نکند.

  • فیستول مقعد

فیستول کانالی است که در حد فاصل انتهای روده و پوست نواحی اطراف مقعد ایجاد می شود. فیستول دردناک و زجرآور است که عموما با ترشحاتی خونابه مانند و خونریزی در زمان دفع مدفوع همراه است.

  • دیورتیکول

دیورتیکول یا همان برآمدگی های ریزی که در دیواره روده افراد وجود دارد از عروق خونی ضعیفی تشکیل شده است که به طور معمول در بخشی از روده بزرگ به چشم می خورد. این برآمدگی ها ممکن است یکدفعه بدون اینکه فرد دردی را احساس کند خونریزی کرده و حتی با علائمی دیگر مانند تب بروز پیدا کند.

  • سرطان روده

یکی از دیگر علل مشاهده خون در مدفوع می تواند مربوط به سرطان روده باشد. این بیماری در مراحل اولیه دارای علائمی از جمله خونریزی است. به همین دلیل باید حتما به مشاده خون در مدفوع اهمیت داد. این خون معمولا به رنگ تیره و حتی سیاه است.

تشخیص ودرمان خون در مدفوع

تشخیص و درمان خون در مدفوع امری بسیار مهم است و فرد با مراجعه به متخصص جراحی عمومی می تواند برای رفع این عارضه اقدام کند. پزشک با پرس و جو در مورد نشانه های مشاهده شده توسط بیمار و گرفتن شرح حال وی و انجام معاینات لازم ابتدا منشأ خونریزی را مشخص خواهد کرد.

رنگ، میزان و نوع خونریزی همگی در تشخیص پزشک موثرند و او را در یافتن علت اصلی راهنمایی خواهند کرد. معمولا اگر خونریزی از ناحیه مقعد و نواحی پایینی راست روده باشد رنگ آن قرمز و روشن است که هم می تواند همراه مدفوع خارج شود و هم ممکن است بعد از اجابت مزاج و مانند رگه هایی از خون از ناحیه مقعد خارج بشود که تمامی این ها نشانی بر وجود شقاق یا بواسیر خواهد بود.

اگر خونریزی به روده بزرگ ارتباط پیدا کند اغلب با مدفوع خارج می شود و کمی رنگ تیره تر دارد. خونریزی های مربوط به کولیت، دیورتیکولی و تومور های روده دارای این ویژگی می باشند.

خونریزی های که کاملا تیره رنگ می باشند و چون با مدفوع مخلوط شده، رنگ آن ها تغییر کرده است، علامتی از زخم اثنی عشر می باشد. این ویژگی ها به علت فاصله ای است که معده و روده کوچک از مقعد دارند.

خون در مدفوع کودکان

سوالات متداول خون در مدفوع

1-آیا هر خونریزی مقعدی نشانه سرطان است؟

همانطور که در بالا اشاره شد بیماری هایی مثل هموروئید و شقاق منجر به مشاهده خون در مدفوع می شوند. بنابراین هر خونریزی در مدفوع نشانه سرطان نیست.

2-آیا باید با مشاهده خون در مدفوع کلونسکوپی انجام دهیم؟

افرادی که بالای 40 سال هستند برای بررسی علت خون در مدفوع به انجام کلونسکوپی ارجاع داده می شوند. اما افراد زیر 40 سال به ندرت برای این تشخیص ارجاع داده می شوند مگر در مواقع خاص که پزشک مشکوک به بیماری غیر از هموروئید و شقاق باشد.

3-خون در مدفوع کودکان نشانه چیست؟

اگر فرزند شما یک دوره دچار یبوست یا اسهال شده است. اگر دچار کم آبی باشد و یا در محیط گرم و خشک زندگی می کنید. احتمال این که کودک شما دچار شقاق شده باشد زیاد است. در این مواقع علاوه بر مراجعه به موقع و سریع به پزشک بدن کودک را هیدراته نگهدارید. نوشیدن مقدار کافی آب و آبمیوه به کنترل یبوست و جلوگیر و درمان شقاق بسیار کمک کننده است.

کولونوسکوپی چیست و چگونه انجام می شود؟

کولونوسکوپی چیست و چگونه انجام می شود؟

کولونوسکوپی روشی است که یک معاینه کننده (معمولاً متخصص گوارش) را قادر می سازد داخل روده بزرگ را ارزیابی کند. کولونوسکوپی یک لوله چهار پا و انعطاف پذیر با ضخامت انگشت با دوربین و منبع نوری در نوک آن است. نوک کولونوسکوپ به مقعد وارد شده و سپس به آرامی و تحت کنترل بینایی ، داخل روده و از طریق روده بزرگ معمولاً تا سکوم ، که قسمت اول روده بزرگ است ، پیش می رود. معمولاً امکان ورود و بررسی چند اینچ آخر روده کوچک (ایلئوم ترمینال) نیز وجود دارد.

چرا کولونوسکوپی انجام می شود؟

کولونوسکوپی به دلایل مختلفی ممکن است انجام شود. اکثریت قریب به اتفاق کلونوسکوپی ها به عنوان بخشی از برنامه های غربالگری برای تشخیص سرطان روده بزرگ و تشخیص انواع تومورهای روده انجام می شوند. هنگامی که به دلایل دیگر انجام شود ، اغلب برای بررسی علت خون در مدفوع ، درد شکم ، اسهال ، تغییر در عادت روده یا ناهنجاری موجود در اشعه X و یا توموگرافی محوری رایانه ای (CT) انجام می شود.

ممکن است به افراد با سابقه قبلی پولیپ یا سرطان روده بزرگ و افراد خاص با سابقه خانوادگی برخی از انواع سرطانهای غیر کولون یا مشکلات کولون که ممکن است با سرطان روده بزرگ ارتباط داشته باشد (مانند پولیپ های کولون) ممکن است توصیه شود که کولونوسکوپی های دوره ای داشته باشند. زیرا خطرات برای پولیپ یا سرطان روده بزرگ بیشتر است.

نمونه برداری با کولونوسکپی

این که هر چند وقت یکبار باید کولونوسکوپی انجام شود، بستگی به میزان خطر ابتلا به سرطان و ناهنجاری های موجود در کلونوسکوپی های قبلی دارد. یک توصیه بسیار مورد قبول این است که حتی افراد سالم در معرض خطر طبیعی سرطان روده بزرگ نیز باید در سن 50 سالگی و هر 10 سال پس از آن به منظور تشخیص پولیپهای کولون قبل از سرطانی ، تحت عمل کولونوسکوپی قرار گیرند.

نحوه آماده شدن برای كولونوسكوپی

شما باید 24 تا 72 ساعت قبل از عمل رژیم غذایی سبک داشته باشید. رژیم غذایی معمول روده شامل موارد زیر است:

  • غذای آبکی مانند سوپ
  • ژلاتین
  • قهوه ساده یا چای
  • آب میوه بدون پالپ
  • نوشیدنی های ورزشی

مطمئن شوید که مایعات حاوی رنگ قرمز یا بنفش نخورید زیرا آنها می توانند روده بزرگ شما را تغییر دهند.

درمورد داروهای مصرفی از جمله داروهای بدون نسخه یا مکمل ها با پزشک خود مشورت کنید. اگر آنها می توانند بر کولونوسکوپی شما اثر بگذارند ، پزشک ممکن است به شما بگوید که مصرف آنها را متوقف کنید. اینها ممکن است شامل رقیق کننده خون ، ویتامین های حاوی آهن و داروهای خاص دیابت باشد.

پزشک ممکن است برای شما ملین تجویز کند تا قبل از قرار ملاقات آن را مصرف نمایید.

نحوه انجام كولونوسكوپي

درست قبل از کولونوسکوپی ، لباس مخصوص بیمارستان به تن می کنید. بیشتر افراد ، معمولاً به خاطر قرص و داروی آرامش بخشی که مصرف می کنند، خیلی آرام به نظر می آیند.

در حین انجام کولونوسکوپی ، ممکن است پزشک شما را با زانوهای نزدیک سینه خود قرار دهد تا لوله کولونوسکپی با زاویه ای بهتر به روده بزرگ شما وارد شود.

متخصص گوارش یک لوله سبک و منعطف به نام کولونوسکوپی را داخل مقعد شما هدایت می کند. به آرامی و به نرمی ، و آن را از طریق روده و روده بزرگ هدایت می کند. دوربینی که در انتهای کلونوسکوپ قرار دارد ، تصاویر را به مانیتوری منتقل می کند که پزشک شما در حال تماشای آن است.

پس از قرار گرفتن دامنه ، پزشک با استفاده از گاز دی اکسید کربن روده بزرگ شما را باد می کند. این اقدام دید بهتری به آنها می بخشد.

پزشک ممکن است در طی این روش پولیپ یا یک نمونه از بافت را برای انجام بیوپسی بردارد. شما در طول کولونوسکوپی خود بیدار خواهید بود، بنابراین پزشک شما قادر خواهد بود به شما بگوید چه اتفاقی می افتد.

کل این پروسه حدود 40 دقیقه تا یک ساعت طول می کشد.

بعد از کولونوسکوپی

بعد از اتمام کولونوسکوپی، حدوداً یک ساعت صبر خواهید کرد تا بدن شما کاملا آرام شود. به شما توصیه می شود تا 24 ساعت آینده رانندگی نکنید، تا اینکه اثرات آن از بین برود.

علاوه بر این، احتمالاً مقداری از گازهایی که پزشک در روده بزرگ شما قرار داده است، گاز و نفخ خواهید داشت. این زمان را برای خارج شدن از سیستم خود اختصاص دهید.

همچنین ، مقدار کمی خون در مدفوع شما بعد از انجام کولونوسکوپی طبیعی است. اگر پزشک در حین انجام بیوپسی، بافت یا پولیپ را جدا کند، آنها را برای بررسی به آزمایشگاه می فرستند. متخصص گوارش نتایج را در صورت آماده شدن به شما می گوید، که به طور معمول چند روز طول خواهد کشید.